چند وقت پیش تحلیل تاریخی جالب شنیدم به این مضمون که ایرانیان در طول تاریخ مورد هجوم وحشی ترین اقوام  قرار گرفته اند . در این شرایط  مکانیسم دفاعی ساده ای ایجاد شده که با گذشت زمان سیستم حاکم را دچار مشکل می کرده است. روش کار هم ساده بوده :" باید مانع ارسال اطلاعات درست از پایین به بالا شویم ! "
 هر ایرانی که با بیگانگان ارتباط داشت و اطلاعاتی را در اختیار سیستم حاکم قرار می داد که منجر به تطبیق نظام حاکم بر شرایط واقعی می شد ، از جامعه طرد می شد.

این مساله در فرهنگ ما نهادینه شده که در فرهنگ سازمانی ما هم مشهود است. ارایه اطلاعات از نابسامانی های سازمان به رییس در فرهنگ سازمانی ما در این فرهنگ نکوهش می شود. 

داشتم فکر می کردم  شاید بخش عمده نگاه توام با بدبینی به روابط عمومی ها همین مساله باشد! علاوه بر این فعالیت روابط عمومی در این فرهنگ سازمانی بسیار دشوار است.

فاروم تخصصی سایت هم در نشانی http://forum.eprsoft.com  فعال شد. تصمیم دوستان این بود که فاروم مختص روابط عمومی نباشد و با اسم خوبی که مهدی پیشنهاد داد می توانیم انتظار داشته باشیم که چهارراهی برای متخصصان و علاقمندان علوم ارتباطات باشد.
خودم سعی ام این است که مباحثی را که نیاز به بحث و گفتگوی بیشتر داره ، در فاروم مطرح کنم. فکر کنم مزیت های تعاملی بودن فضای فاروم -در کنار وبلاگ - کمک خوبی برای ارتباط بیشتر دوستان در اختیار من قرار بده .

از همه دوستان دعوت می کنم در فاروم هم ثبت نام کنند. کار با اون هم زیاد سخت نیست و به زودی راهنمای ساده ای هم خواهیم نوشت.

از اولین نوشته های وبلاگم این بود که برای مخاطب باید نوشت ، حتی برعکس !
اما هر گاه دکتر شکرخواه در حوزه روابط عمومي سخن مي گويند ، هميشه ترجيح داده اند از واژه " مشتري " به جاي " مخاطب" استفاده کنند .

نکاتی را از تفاوت این دو واژه استنباط کردم که در حقیقت آسیب شناسی روابط عمومی ایرانی هم است ؛ یعنی روابط عمومی ها در استراتژی سازمان نقشی به عهده ندارند و طبیعی است که جایگاهی بالا هم نداشته باشند. 
یعنی علاوه بر اینکه روابط عمومی ها در برنامه ریزی ارتباطی خود مخاطب را در نظر نمی گیرند، بلکه در یک سطح بالاتر ، اصلا مخاطب برنامه های خود را از مشتریان سازمان انتخاب نمی کنند.

چالش مهم روابط عمومي ما ، همين است که از مدار حرکتي سازمان براي رفع نيازهاي مشتريان خارج شده است . هنوز هم باورم این است که در برنامه ریزی ارتباطی روابط عمومی ها باید  مخاطب خود را مشخص کرد و فقط برای او باید نوشت ، اما باید قبول کنیم که وقتی در مقام برنامه ریز ارتباطی هستیم ، این مساله درست است.  ولی سطح بالاتری هم وجود دارد ، جایی که روابط عمومی باید نقش خود را در قبال مشتریان سازمان مشخص کند.

حیات هر سازمانی به این وابسته است که تا چه حد بتواند نیازهای مشتریان را جوابگو باشد و تصویر درستی از سازمان نزد مشتری وجود داشته باشد. مدیران ارشد سازمان ها از روابط عمومی انتظار دارند برای مشتری کار کنند ، به زبان صریح تر روابط عمومی هدف اصلی اش را باید فروش محصولات و خدمات سازمان به مشتری بداند. گرچه مانند بازاریابی به طور مستقیم وارد این حوزه نمی شود ، ولی هدف یکی است.  
 روابط عمومی بايد تصويري درست از سازمان نزد مشتريان ايجاد کند و منعکس کننده نيازهاي مشتري به سازمان باشد تا فروش محصولات و خدمات بهتر صورت گيرد. بايد مسايل بحراني ارتباط بين سازمان و مشتري را برطرف کند.

حقیقت این است که تعارف می کنیم .  باید برای مخاطب بنویسیم  ولی برای مشتری کار کنیم .  همین!

امروز ایمیل جالبی را پاسخ دادم و بهتر دانستم پاسخ را در وبلاگ منتشر کنم.
یکی از مدیران روابط عمومی با این دلیل که برخی کارهای روابط عمومی نیاز به خلاقیت زنانه دارد ، در جستجوی منابع  علمی برای تایید کارآمدی خانم ها در روابط عمومی بودند.

 پاسخ دادم که تابحال  چیز خاصی به عنوان الگو ندیده ام که سهم جنس زن و مرد در کارهای روابط عمومی را مشخص کرده باشد. در هیچ یک از کتاب ها و منابع روابط عمومی هم به این اشاره نشده است. 
حداقل زمان دانشجویی برای تحقیق در مورد رضامندی کارکنان روابط عمومی های شرکت های دولتی تهران ، به دنبال منابع علمی بودم که چیزی پیدا نکردم.

جالب اینکه سوال تحقیق مان  این بود که تاثیر جنسیت بر میزان رضامندی از شغل روابط عمومی چیست.
تصور اینکه زنان ارتباط گران بهتری هستند و خلاقیت های خاص خودشان را دارند ، باعث شد که فرضیه تحقیق را اینگونه انتخاب کنیم که "زنان رضامندی بیشتری از این شغل دارند".  ولی این فرضیه اثبات نشد و حتی مردان رضایتمندی بیشتری داشتند! 
 
به نظر من، اگر تخصص لازم روابط عمومی داشته باشیم و خلاقیت کافی را برای ارایه راه حل های ارتباطی مسایل داشته باشیم ، زن و مرد بودن تاثیری ندارد. فقط می ماند محدودیت های خاص زنان در جامعه ما که از کودکی اعمال می شود و چون فرصت های حضور در محیط های ارتباطی کمتر فراهم بوده ، ممکن است نتوانند توانایی های خود را نشان دهند. 

روابط عمومی یک تخصص است و متخصص آن باید مهارت ها و توانایی های لازم را داشته باشد. منظور از توانایی داشتن هم ذاتی نیست. تکنیک های ارتباطی را می توان یاد گرفت.
روابط عمومی یک کار تیمی است و ممکن است متناسب با نوع کار و موقعیت آن ، بتوان از توانایی های رفتاری و فکری  مختلف استفاده کرد.  تفاوت های زن و مرد هم می تواند یکی از فاکتورهایی باشد که بتوان از آن بهره برد. ولی نمی توان آن را شاخصی قاطع برای واگذاری کارها به مرد و زن قرار داد. 

یک خاطره :
وقتی گزارشی از آن تحقیق دانشجویی برای انتشار در یک مجله تخصصی روابط عمومی نوشیم ، شخصی که واسطه ارسال مقاله بود پس از ویرایش گزارش دقیقا نتیجه تحقیق را بالعکس جلوه داد !!! یعنی طوری نوشت که گویی زنان آمادگی بیشتری برای کار در روابط عمومی دارند و رضامندی بیشتری داشته اند!!!
پس از چاپ متوجه شدم . وقی دلیل این کار را پرسیدم گفتند که نباید ما هم دیدگاه خشک و متعصبی داشته باشیم!  باید از زنان حمایت کنیم !

نوشته خوب  وبلاگ مردمداری با عنوان "شرايط موفقيت واگذاري فعاليتهاي روابط عمومي به بخش غير دولتي "  باعث شد که نقدی خودمانی از خودمان داشته باشم ؛ اینکه چه وقت ساختار دولتی روابط عمومی ایرانی ، نفس بخش خصوصی را می گیرد.

وقتی روابط عمومی تخصص نیست ، طبیعتا مدیران و کارشناسان کارنابلد روابط عمومی تکنیک های روابط عمومی را با روابط عمومی یکی می گیرند.
انتشارات ، تبلیغات ،  نمایشگاه ، پژوهش و افکارسنجی و ... اینها تکنیک ها و ابزارهای روابط عمومی برای اجرای برنامه های خاص ارتباطی است. فقط همین ! متاسفانه چون برنامه ریزی ارتباطی را بلد نیستیم ، خودمان را با ابزارها تعریف کرده ایم. اگر این فعالیت ها را به بخش خصوصی واگذار کنیم به اصل روابط عمومی نباید خدشه ای وارد شود . ولی عملا اینگونه نیست.
اگر اینها را از روابط عمومی های فعلی ما بگیرند ، چیزی نمی ماند !  پس ترجیح می دهیم برای صفحه آرایی یک نشریه 60 صفحه ای ماهانه ، یک صفحه آرا استخدام کنیم و کلی امکانات در اختیارش قرار دهیم که روزی دو صفحه را ببندد!

وقتی حضور بخش خصوص مساوی با کلاهبرداری است (!) تغییر رویه 55 ساله روابط عمومی دولتی در کشور ما به این سادگی نیست. بخش نامه های مورد نیاز هم برای واگذاری فعالیتهای روابط عمومی به بخش خصوصی  وجود دارد. اما عملا اتفاقی نیفتاده ، جز اینکه  مدیران موفق روابط عمومی که در مدیریت خود از تصدی گری پرهیز کرده اند و بخش خصوصی را وارد بازی کرده اند ، ضرر کرده اند.
چندین مدیر موفق و متخصص را می شناسم که برچسب فعالیت های اقتصادی نادرست را خورده اند !
سابقه تاریخی مخالفت با بخش خصوصی ، از بین رفتن حیاط خلوت برخی ها ، فضای ناسالم اداری و ... دلایلی وجود این دیدگاه هستند.

وقتی توان نظارت نداریم !  مدیریت همیشه از اجرا سخت تر است. وقتی توانایی کارشناسی  و مهارت های لازم را نداریم، ترجیح می دهیم که نیروها و امکانات در مجموعه خودمان باشد. 
اگر توانایی نیازسنجی و تعریف کار را نداشته باشیم ، چه بسا که در طول کار تعریف را تغییر می دهیم . پس بخش خصوصی نمی تواند به کمک ما بیاید. نیروهایی نیاز داریم که یک کار را چندین بار بازسازی کنند . زمان هم مهم نیست !!

****
وقتی در متحول کردن وظایف ابزاری روابط عمومی این همه مشکل داریم ، دیگر انتظار اینکه بخش خصوصی روابط عمومی می تواند مساله یابی ، طراحی برنامه ارتباطی و اجرای آن را متعهد شود ، کمی سخت است.

** صبح امروز را در یک جلسه
کاری کسل کننده به سر بردم! چند سخنرانی را از دست دادم، از جمله مقاله خانم دکتر
خرازی و همینطور مقاله آقای ضیایی
پرور و آقای مومنی نورآبادی.  پاورپوینت مقاله آقای ضیایی پرور با
عنوان " کاربرد وبلاگ در روابط عمومی دیجیتال " را در بخش href="http://www.eprsoft.com/articles/">منابع و مقالات سایت گذاشتیم.

خیلی وقت پیش من هم  مطلب کوتاهی  با عنوان href="http://www.eprsoft.com/articles/archives/005607.html">وبلاگ های رسمی :
کاربردها و چالش ها نوشته بودم.
فکر می کنم خیلی بیشتر از این باید در مورد
کاربرد وبلاگ در روابط عمومی بحث شود.

**
دکتر معتمدنژاد نیز در مراسم اختتامیه حضور داشتند و در 
سخنانی کوتاه ، به خوبی اشاره داشتند که روابط عمومی در حال حاضر نمی تواندصرفا
روابط عمومی ملی باشد ، بلکه روابط عمومی جهانی را باید بیشتر مد نظر
قرار داد.
دکتر معتمدنژاد از  بی توجهی رسانه ها به مسایل مهمی نظیر
بررسی كنوانسيون‌"تنوع فرهنگي و هنري ملت" در href="http://www.irna.ir/fa/news/view/menu-153/8407119414161630.htm">نشست عمومی
یونسکو انتقاد و بر توجه بیشتر به تحولات جهانی تاکید کردند.


** جالب اینکه با حساسیت
بیشتر موضوع روابط عمومی الکترونیک ، آسیب های معمول هم از راه رسید. این خبر را
ببینید: href="http://www.irna.ir/fa/news/view/menu-149/840712415154716.htm">نخستين
نرم‌افزار جامع روابط عمومي الكترونيك در ايران توليد شد
فعالیت
بیزنسی بد نیست ، ولی اینکه بخواهیم با سطحی نگری نرم افزار خودمان را به عنوان نرم
افزار جامع به روابط عمومی ها بقبولانیم !  درست نیست. مخصوصا اینکه هنوز ممکن
است بینش درستی از روابط عمومی سایبر شکل نگرفته باشد.

color=#ff0000>** از اظهار نظر برخی شرکت کنندگان تعجب می کردم.
طوری صحبت می کردند انگار  ستاد برگزاری همایش در همین دو روز باید آنها را با
تمامی مهارت های لازم ICT آشنا کند.  بنا به روال قبل هم از کشورهای پیشرو
مثال می آوردند!  ترسیدم بگویم که برخی از مقالات این کنفرانس را در آن طرف آب
هم نمی توانید پیدا کنید.  این بحث آن طرف هم نوپا است.

color=#ff0000>** دکتر سلطانی فر ، رییس کمیته علمی هم از برگزاری
کنفرانس  روابط عمومی الکترونیک به صورت آن لاین در سال آینده خبر داد.


**  color=#333333>ضمنا مترجم کنفرانس بسیار خوب کارش را انجام داد. انتخاب واژه های
فارسی بسیار خوب انجام شد. طوری که شخصا کلمه " پایش" را به جای مانیتورینگ یاد
گرفتم. پاییدن بهترین معادل فارسی مانیتورینگ است.

color=#ff0000>** گواهینامه خاص شرکت در همایش هم به شرکت کنندگان
داده شد. 

** کاش فرصت
تنظیم سخنرانی ها ، بویژه سخنان دکتر معتمدنژاد را داشتم. دکتر شکرخواه هم مثل
همیشه لطف داشتند و بزودی مقاله ایشان را در سایت خواهیم
گذاشت.

تشکر :
خسته
نباشید ویژه به دکتر شکرخواه که حضورشان در این رویداد واقعا مغتنم بود.
خسته
نباشید و قدردانی از دبیرخانه برگزاری کنفرانس ، بویژه آقای تقی پور

color=#ff0000>و یک نکته :
href="http://www.eprsoft.com/articles/archives/005549.html">سخنرانی دکتر
شکرخواه - حدودا دو سال پیش -  در نشست علمی انجمن روابط عمومی ایران
نقطه عطف شروع مباحث روابط عمومی الکترونیک بود. ایشان بدون
رودربایستی به  مدیران روابط عمومی ها هشدار دادند اگر به فضای دیجیتال بی
توجه باشند ، صندلی مدیریت از زیر پایشان کشیده می شود!
اکنون کنفرانس روابط
عمومی الکترونیک که با حضور دکتر شکرخواه اعتبار خاصی یافته بود ، نقطه عطفی
برای ورود به فضای روابط عمومی دیجیتال است.

روز نخست کنفرانس روابط عمومی الکترونیک برگزار شد.

**   هیچ موقع بخش افتتاحیه کنفرانس های علمی برایم جالب نبوده ، امروز که میهمان اصلی - دکتر ضرغامی رییس صدا و سیما- نیامد. اگر اشتباه نکنم مدیر برکنار شده بخش آی تی این سازمان به جای سخنران اصلی صحبت کرد و کار به جایی رسید که به قول مجری برنامه به جای یک یادداشت کوچک ، یک برگه A4 تحویلش دادند که میکروفون را ول کند و حرف های بی ربطش را ادامه ندهد.  هر چه بود برای  یادآوری خوب بود که مدیران ما اینها هستند که افتتاحیه را برای تبلیغ و فروش هاستینگ خود خراب می کنند!

**   مقاله جالب دکتر عاملی را با عنوان  "کاربردهاي فراگير روابط عمومي در جهان دو فضائي" شده حتما بخوانید. در بخش مقالات و منابع سایت آورده ایم. عالی بود. دکتر شکرخواه هم یادآوری کردند که آقای دکتر  عاملی سال هاست در موضوع جهان دو فضایی تحقیق کرده اند. این کنفرانس بهانه خوبی شد که ایشان هم به روابط عمومی نیم نگاهی بیندازند.

** لابی کنفرانس بحث های جالبی داشتیم. از جمله چند تن از دوستان هم دوره دانشکده که با دکتر شکرخواه صحبت داشتیم. چیزی شبیه به فاروم ! نکته جالبی که استاد گفت این بود که حوزه روابط عمومی نسبت به سایر حوزه های ارتباطات برای استفاده از تکنولوژی های نوین ارتباطی پیشرو است. همان واقع بینی همیشگی استاد هم استدلال کرد که یکی از دلایلش این است که نهاد روابط عمومی خودش می تواند حامی و پشتیبان مالی برای پیش بردن بحث و عملیاتی کردن طرح ها باشد.
(گفتیم یک بار هم که شده روابط عمومی مزیتی نسبت به بقیه حوزه ها پیدا کرده !)
صحبت های دکتر مثل همیشه امیدوار کننده بود. از یکی- دو سال پیش که با سخنرانی خودشان در انجمن روابط عمومی  این موضوع را وارد مباحث روابط عمومی کردند و به مدیران روابط عمومی هشدار دادند که اگر به فضای سایبر توجه نکنید ، زیر پایتان خالی می شود !  تا امروز... تفاوت کرده ایم. حداقل حساسیت به موضوع ایجاد شده ...

**   سخنرانی دکتر شکرخواه را نمی توانم کامل بیاورم. همین اندازه بس که در پاسخ به این سوال که مشخصا چه کاری برای ترویج روابط عمومی الکترونیک چه کنیم ؛ گفتند : در سه حوزه رسانه ها ، نهادهای آموزشی و انجمن های مدنی باید فشار برای حرکت به این سمت باشد. همین !
ضمنا کلی وبلاگ های روابط عمومی را تحویل گرفتند. ممنون استاد

**   سخنرانی یکی از اساتید مدعو روسی در مورد تکنیک های روابط عمومی الکترونیک جالب بود. گرچه خودشان هم اعتراف داشتند 15 سال است که روابط عمومی در روسیه ایجاد شده و حتی در مسایلی نسبت به ایران عقب هستند ، ولی من یکی قبول کردم که پایه کار را درست گذاشته اند. 

**   سخنرانی آقای ضیایی پرور هم در مورد کاربرد وبلاگ در روابط عمومی به فردا موکول شد. پس از مدت ها خواندن وبلاگشان ، فرصتی شد که از نزدیک ایشان را ببینم.

**  مجموعه ای خوب از مقالات و کتب الکترونیکی روابط عمومی الکترونیک - البته به زبان انگلیسی - به شرکت کنندگان کنفرانس داده می شد. 250 مقاله با دسته بندی مناسب ...

** سخنرانی استادی از ترکیه که رییس انجمن ملی روابط عمومی این کشور - اگر اشتباه نکنم-  جالب بود. مجبور شد به سرعت مطالبش را عنوان کند. تنها پاورپوینتی که نگرفتم همین مقاله بود .

بعضی تجارب را باید گفت. در کار روابط عمومی  فشار کاری زیادی متحمل می شویم .  فعالیت فکری ، برنامه ریزی و هماهنگی های زیادی لازم است که باید به صورت گروهی انجام داد و طبیعی است که کارها طبق برنامه خاص پیش نرود .تجربه ام می گوید افرادی موفق بوده اند که حرفه ای عمل می کنند و در ارتباط با افراد گروه و همکاران خود رفتاری ارتباطی دارند.

-  اگر بخشی از کار به سرانجام نرسیده ، همه کارها را خراب نمی کنند. مسایل کاری را از هم تفکیک می کنند.
-  در شرایط سخت کاری که یک عضو گروه نتوانسته وظایفش را انجام دهد ، بدون اتلاف وقت ، چاره جویی کرده اند .حتی در صورت لزوم کار را به کسی دیگر واگذار کرده اند یا روشی دیگر انتخاب کرده اند.
-   در تعریف نوع و سطح ارتباط خود با همکاران بازبینی کرده اند ، ولی هرگز ارتباط را قطع نکرده اند.
-   برای ارتباط انسانی ارزشی بیشتر از انجام شدن یا نشدن کاری قایل شده اند.  
-   اگر وظیفه ای که به عهده دارند انجام نداده اند ، شهامت و صداقت برای ارایه اطلاعات درست به اعضاء گروه دارند.
-   موقعیت دیگران را درک کرده اند و در یک کلام باور دارند که " ارتباط خوب است !"

بهانه این نوشته ام این بود که ظرف چند روز گذشته ، به خاطر کارهایی که وعده داده بودم و انجام ندادم ،  با همین رفتار  خوب مواجه شدم . نتیجه این بود که استرس ذهنی ام از بین رفت . کم کاری من تبدیل به درگیری نشد ، بلکه یک تجربه شد. زمینه های همکاری دیگر هم از بین نرفت.