ارتباطات مردمی برای انعکاس مشکلات و مسایل مردم با سیستم سازمانی به مدیران است و هدف رویه سازی از تصمیم های جدید مسئول برای حل مشکل مردم است.
در دولت جدید اولویت روابط عمومی فعالیت های ارتباطات مردمی شده و البته اگر برخورد حرفه ای روابط عمومی با این موضوع نباشد ، نه تنها مشکلی از مشکلات مردم حل نمی شود ، بلکه روابط عمومی آماج انتقادهای به حق می شود. 
برخی درخواست های مردم اصولا با نامه نگاری و پیگیری روابط عمومی حل نمی شود. روابط عمومی نباید منفعلانه ابزار دست مدیر برای نشان دادن وجهه مردمی شود و عملا نارضایتی از روابط عمومی ایجاد  می شود.
یک راهکار ساده : فهرست سیاه!
واحد ارتباطات مردمی روابط عمومی باید فهرست سیاهی از مشکلات مردمی داشته باشد که نیاز به اصلاح ساختار سازمان و فعالیت هایش است. این فهرست را باید به مدیر اعلام کرد و صادقانه هم مردم را در جریان گذاشت. تنها در صورت است که ارتباطات مردمی وظیفه واقعی خود را انجام داده و خودش عامل رفع تکلیف از مدیران نشده است.
(اشتغال هم که می دانید اول فهرست سیاه انتظارات از ارتباطات مردمی است!!!)

تغییر مدیریت ها روابط عمومی ها در دولت جدید هم شروع شده و هر روز چند انتصاب جدید را می بینیم.  (چند روز پیش هم این نوبت ما بود ! D: )
امروزها مدیران جدید هر کاری حاضرند انجام دهند که کارآیی سازمانی روابط عمومی را بیشتر کنند.
تغییر در کادر مدیران میانی ، تغییرات در نیروی انسانی و جذب نیروهای جدید ، درخواست امکانات جدیدی که معمولا لیست بلند بالایی دارند ، تغییر در مقررات و قوانین داخلی و... معمول ترین روش هایی هستند که مدیران جدید برای کارآمد کردن روابط عمومی انجام می دهند .
اما  تنها با "بهبود فرایندها" می توان تحول واقعی را در ساختار روابط عمومی - و هر سازمانی - بوجود آورد. 
 فرایند مجموعه ای از رویه های کاری و تصمیماتی است که ماموریت ها بر اساس آن انجام می شود. بهینه کردن فرایندها به صورت مستمر به چند دلیل ضروری است : 

***  در طول زمان ماموریت ها متحول می شود ولی ماهیت سیستم اداری اینگونه است که همان رویه های کاری قبل را طی می کند. حتی گاهی ماموریت ها حذف می شود ولی نیروها و رویه های کاری می مانند.
***  ابزارهای کار تغییر می کنند. ولی اگر بهبود فرایند انجام نشود از ابزارهای جدید استفاده نمی شود و یا حتی در صورت استفاده ، همان رویه قبلی انجام می شود .
***  تکنیک های کاری جدیدی  شکل گرفته که تنها در صورت بهبود فرایند امکان بهره گیری از آنها فراهم می شود.

بهبود فرایند می تواند باعث تسهیل در انجام کار ، آزاد شدن نیروها و کاهش هزینه های مالی شود. گرچه عدم توجه به مدیریت فرایندگرا در تمام سازمانها و بخش ها وجود دارد. ولی روابط عمومی بیشتر از هر جایی از این آسیب رنج می برند. 
وظیفه گرایی آفت فرایندهای کاری روابط عمومی است و معمولا  روابط عمومی های ستادی این آسیب قرار دارند. در بهبود فرایند به درستی تغییر در نیروها و امکانات سازمانی را جهت می دهد.  
 
واقعیت این است که اگر برنامه های مدیران روابط عمومی در مجموعه کاری شان مکتوب بود ، مشخص می شد که تصمیم مدیران جدید روابط عمومی برای اصلاح کارها تنها به ورود چندنیروی انسانی و یا امکانات سخت افزاری و چند تغییر در مدیران میانی و کارشناسان بسنده می کنند. 

مثل همین روزها (سال 74 ) بود که در دانشکده علوم ارتباطات ثبت نام کردم. ده سال گذشت . از انتخاب رشته خودم راضی هستم .  چهل نفر گرایش روابط عمومی قبول شده بودیم  و تا جایی که خبر دارم همه دوستانم در موقعیت های خوب کاری مشغول هستند ( خوشبختانه بیشترشان در حوزه کار روابط عمومی یا حداکثر کار مطبوعاتی.)

راستش کسی برای ما برنامه فارغ التحصیلی نگرفت ! خودمان هم انقدر درگیر کار شده بودیم که متوجه نبودیم. 
دانشکده و دانشگاه هم که روابط عمومی ندارد که بخواهد با برنامه های خاصی ، ارتباط فارغ التحصیلان را به عنوان حامیان دانشکده حفظ کند. به همین خاطر از مدتی پیش با دوست خوبم ، علی مهرطلب قرار گذاشتیم که هماهنگی کنیم همان چهل نفر در کلاسی جمع شوند. 
مشغله کاری باعث شد باز هم هماهنگی این کار عقب بیفتد. باید لیست و آدرس هم دوره ای ها را از دانشکده بگیریم - که بعید است به این راحتی بدهند -  یا با ارتباط شخصی همدیگر را خبر کنیم.
ترم بهمن شروع دوره تحصیلی ما بود. پس وقت داریم.  باید چند استاد قدیمی را هم دعوت کنیم...

مدیران سازمان توقع دارند نشریه ای که هزینه آن را می دهند ، نقش اطلاع رسانی از برنامه ها و پروژه های سازمان را داشته باشد و همیشه حساس هستند که علاوه بر تولید محتوا بر محور اطلاع رسانی از فعالیت های سازمان ، در توزیع نشریه هم  روزنامه ها ، سازمان های مرتبط ، تشکل های غیر دولتی و مراکز تصمیم گیری مثل مجلس و ... فراموش نشوند.  
گرچه باید بین  نشریه داخلی سازمان و نشریه اختصاصی مشتریان تمایز قایل شد، ولی  حقیقت این است که اینگونه نیست و تکلیف اغلب نشریات داخلی با مخاطبشان معلوم نیست.
مخاطب نشریه داخلی  مدیران ، کارکنان نمایندگی ها و حداکثر خانواده های کارکنان است . محتوای نشریه هم به درج اخبار کارمندی ، اداری و طرح مسایل آنان گرایش دارد . اما برای مخاطب نشریات سازمانی نمی توان ، اخبار داخلی یک سازمان را نمی توان منتشر کرد.  دست اندرکاران این نشریات اغلب ناچار می شوند مخاطب داخلی خود را در این تضاد نقش ها کنار بگذارند و صرفا اخبار و گزارش های اطلاع رسانی را منتشر کنند. فقط نامی از یک نشریه داخلی می ماند!

اما اگر بخواهیم هم مخاطب درون سازمانی را حفظ کنیم و هم جنبه اطلاع رسانی به مخاطبان خاص برون سازمانی را فراموش نکنیم.؟

پیشنهاد من این است که یک نشریه برای دو مخاطب منتشر کنیم ! برای مثال در قطع هفته نامه ای بدون منگنه چند فرم برای اخبار و گزارش هایی باشد که جنبه اطلاع رسانی دارند . و چند فرم هم برای مطالب و نوشته های کارمندی با هدف مشارکت کارکنان و ارتباط با آنها در نظر گرفته شود. 
به این ترتیب ، یک نماینده مجلس تنها 16 صفحه از نشریه را دریافت می کند که اخبار ، گزارش ها و مطالب آماری را دارد و کارمند سازمان ، علاوه بر این صفحات ، 8 صفحه اختصاصی مسایل و اخبار سازمانی را به صورت لایی می بیند.

مطالب قبلی:
- نشريه داخلي : ديدگاه روابط عمومي نه ژورناليستي !
- نشريه داخلي: هدف چيست؟

چند روزي است كه دسترسي به اينترنت براي من محدود شده بود ‏، كه برطرف شد. وگرنه  سعي ام اين است كه به روز نگه داشتن وبلاگ ‏ ، اولويت اول باشد. به خاطر اين چند روز سكوت وبلاگي عذرخواهي  مي كنم. اين بار مشكل سخت افزاري بود D: ...

چقدر ساده  ، لینکدونی مشترکی که روزانه به روزش می کردیم ، بانک اطلاعات مفید و قابل جستجویی شده  که دسته بندی موضوعی هم دارد.


هزارمین لینک آن را هم امشب وارد کردم.   علاوه بر وبلاگ های سایت eprsoft ، در چندین وبلاگ و وب سایت دیگر هم از این لینکدونی استفاده شده است. (راهنمای نحوه نمایش 10 لینک آخر : اینجا را بخوانید)
برای من تجربه خوبی بود. امیدوارم دوستان وبلاگ نویس دیگر هم بیشتر در به روز کردن این لینکدونی فعال شوند. تنها مشکل بی توجهی مدیران سایت ها به این اصل است که در توسعه یا اصلاح سایت خود نباید لینک های مطالب قبلی را تغییر دهند.

 چند نکته که هنگام انتقال وب سايت به دامنه جديد معمول است و مدیران وب سایت باید بدان توجه کنند. نکاتی ساده ولی مهم :

1- تغيير دامين مثل اين است که از صفر شروع کرده باشيم . اين بار دقيق تر انتخاب کنيم. چون معلوم است قبلا بدون بررسي لازم دامنه را انتخاب کرده ايم.
2- دامنه اينترنتي قبلي و تمام محتوا و صفحات قبلي را حفظ کنيم. چرا که لينک دیگر سایت ها به مطالب سايت سرمايه  ما هستند .لینک ها را به راحتي از دست دهیم.
3- به وب سايت هاي مرتبط و آنها که لينک داده اند ، ايميل بزنيد و درخواست تغيير نشانی لینک را داشته باشيد.
4- پيامي خاص را در صفحه اول وب سايت و قالب تمامي صفحات وب سايت بگذاریم . در این صورت بازديدکننده اي که از طريق لينک هاي قديمي يا جستجو گرها به سايت هدايت شود ،  می تواند سايت جديد را پيدا کند.
5-کد جاوا براي انتقال خودکار به وب سايت جديد هم مي تواند يک پيشنهاد خوب باشد.
6- خبر تغيير دامنه را قبلا در سايت اعلام کنيم.
7- فکر نکنيم که با يک خبر که در رسانه هاي مکتوب آن را منتشر کرده ايم ، مي توانيم مخاطب آن لاين خود را از تغيير دامنه آگاه کرده ایم. رسانه هاي آن لاين و اطلاع رساني اينترنتي را جدي تر بگيريم.
8- در وب سايت جديد اعلام کنيم که وب سايت قبلا در چه دامنه اي بوده است. تاریخچه وب سایت یا صفحه درباره سایت جای خوبی برای این موضوع است.

***********
 بهانه این نوشتار : اگر مثل من تصور کرده ايد که دامين وب سايت انجمن متخصصان روابط عمومي (www.pr-pa.org ) را مي توانيد بخريد ، بايد بگويم که علي رغم اينکه محتواي سايت از يک سال پيش که راه اندازي شده هيچ تغييري نکرده ، اما انجمن متخصصان به کلي قيد داشتن وب سايت را نزده اند . یک لحظه فکر کردم یادشان رفته که دامنه را تمدید کنند.
 بهرحال ماجرا این است که چند ماه پيش اين سايت به دامين جديد www.prsa.ir منتقل شده و البته خبرش را هم اعلام کرده اند.  من خبر نداشتم.

برنامه های روابط عمومی اقدامات موازی با اجرای طرح و پروژه اصلی است.  در برگزاری کنفرانس و رویدادها هم زمان شروع فعالیت های ارتباطی وقتی است که ایده آن طرح و مراحل اجرایی آن شروع می شود. در واقع فعالیت های روابط عمومی  پیش از برگزاری رویداد ، بیشتر از  زمان برگزاری و پس از آن اهمیت دارد. بخشی از فعالیت های ارتباطی پیش از برگزاری رویدادها ، تشکیل ستاد خبری است.
(تاکید می کنم بخشی نه همه آن !)

 واقعیت ستادهای خبری
واقعیت این است که سالیانه دهها کنفرانس و رویداد علمی - تخصصی برگزار می شود که بسیاری از آنها اطلاع رسانی و فعالیت های ارتباطی خود را محدود به همان روزهای برگزاری رویداد می کنند. در حالیکه با فعال شدن روابط عمومی قوی در برگزاری کنفرانس و رویداد ، عملا موضوع مورد بررسی از چهاردیواری سالنها بیرون می آید و به کمک رسانه های جمعی ، رویداد  تاثیرگذاری و موفقیت بیشتری را خواهد داشت.
با وجود صرف هزینه های هنگفت برگزاری رویدادهایی نظیر کنفرانس ، بزرگداشت ، گردهمایی و یا حتی نمایشگاه  با عدم رعایت این تکنیک عملا نافرجام می ماند. ستادهای خبری معمولا در واپسین روزها فعال می شوند و هدف وجودی خود را هم نمی دانند. به هر وسیله هم که شده - متاسفانه با هدایا و ... - چند خبر از رویداد هم منتشر می شود. ( راستش را بخواهید فقط یک بار دیده ام خبرنگاری از قبول هدیه یک کنفرانس امتناع کند ! )

ستاد خبری: هدف و شبه هدف ها
هدف این است که  فضاسازی رسانه ای در ارتباط با موضوع رویداد انجام شود . مخاطب خاص به مشارکت و مخاطب عام به کسب اطلاعات بیشتر از موضوع ترغیب شود. حامیان مادی و معنوی برگزاری رویداد فعال شوند . هدف این است که گستره بحث در مورد موضوع بیشتر شود.  هدف این نیست که موضوع را موکول به برگزاری رویداد کنیم. هدف این هم نیست که برگزارکنندگان رویداد به جای موضوع اصلی رویداد برجسته شوند. 

 چگونه ؟
از زمان طرح ایده ، ستاد خبری باید فعال شود. آماده سازی فضای رسانه ای وظیفه ستاد است و از سوالات کلی تر نظیر چرایی و ضرورتهای توجه به موضوع شروع می شود و در واپسین روزها به رویداد و نحوه برگزاری آن ختم می شود.
تهیه و ارسال اخبار ، تهیه -ترجمه و انتشار مقالات از طریق رسانه های جمعی عمومی و تخصصی ، برگزاری میزگرد و اطلاع رسانی از آن ، انجام مصاحبه با صاحبنظران و فعالان موضوع و  حتی انتشار جزوات و کتابهای خاص موضوع و یا خبرنامه های الکترونیکی از کارهایی است که می تواند برای فضاسازی پیش از برگزاری کنفرانس انجام شود.
  پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی رویدادها هم به نوعی نقش انسجام بخشی به فعالیت های ارتباطی دارند. یعنی اخبار و اطلاعات تولیدی ، اطلاعات پایه رویداد ، نحوه شرکت در رویداد ، نحوه مشارکت و اطلاعات دقیق تر در آن منعکس می شود . ممکن است وب سایت با یک آرم ساده و اینکه قرار است چه اتفاقی در آن بیفتند شروع شود و همراه با گسترده تر شدن فعالیت خبری و مشخص شدن جزییات بیشتر رویداد، تکمیل شود.

نمونه موردی :
در کمتر کنفرانس یا رویدادی می بینیم که اینگونه عمل شود . ولی خوشبختانه روابط عمومی ها از کوزه شکسته آب نمی خورند و  کنفرانس بین المللی روابط عمومی الکترونیک  و همینطور کنفرانس بین المللی روابط عمومی از این تکنیک استفاده کرده اند.
ستاد خبری این دو کنفرانس از چند ماه پیش فعالیت رسانه ای را شروع کرده اند و به خوبی بهانه های خبری را با برگزاری دیدار با صاحبنظران و مسئولین ایجاد می کنند. برای مثال کنفرانس روابط عمومی الکترونیک تا همین الان هم توانسته به بخشی از اهداف خود دست پیدا کند ؛ یعنی اخبار و گزارش های خاص روابط عمومی الکترونیک در دیدار بامسئولین و یا گفتگو با اساتید  دانشگاه مطرح شده و موضوعی که  کمتر از آن بحث می شد ، به عنوان موضوع روز محافل روابط عمومی ها درآمده است. 
همین کار  زمینه مشارکت بیشتر در برگزاری کنفرانس را هم باعث شده و شکل کنفرانس را از شکل معمول  کنفرانس های حوزه ارتباطات - که اغلب برگزارکنندگان دولتی داشته - دور کرده  و با تولید و انتشار اخبار  به طرح موضوع در حوزه تخصصی خودش کمک بزرگی کرده است.

پ.ن:برای بحث بیشتر در فاروم تاپیک اختصاصی ایجاد کردم که هم پاسخم را  غلط های دیکته نوشته شده  نوشتم. منتظر دوستان هستم که بیشتر بحث کنیم.

به روزرساني سایت مطلب جدیدی است که سارا جعفری کارشناس و دانشجوی خوب روابط عمومی که با محیط وب هم به خوبی آشناست ، برای بخش مقالات وب سایت ترجمه کرده است. 
James L. Horton نویسنده این  مطلب در جمله آخر نوشته : "يك وب‌سايت چيزي سرسري نيست. وب‌ ابزار قدرتمندي‌است که روابط‌عمومي‌ها در اختيار دارند. "

وبـــا ، 76 میلیارد تومان به کشاورزان سبزی کار خسارت وارد کرد یا اطلاع رسانی از وبا !؟


وبا بیماری خطرناک ولی شناخته شده و قابل پیشگیری است.  وزارت بهداشت هم وظیفه دارد که با مردم صادق باشد. اما آیا بهره برداری نادرست از سرمایه رسانه ای روابط عمومی وزارت بهداشت برای پاک کردن یک صورت مساله درست بود؟! 
اینجا را بخوانيد :" در صورت ادامه روند کنوني  ميزان خسارات مي تواند تا پايان تابستان به دو تريليون تومان برسند ". 
واقعيت اين است که  هيچ بيمه و پرداخت خسارتي نمي تواند امنيت سرمايه گذاري واشتغال در سبزي و صيفي جات را برگرداند!  هزاران نفر از محروم ترين قشر جامعه مشکلات سنگيني را متحمل شدند.
  بحران گوشت هاي آلوده را اگر به خاطر بياوريد ، اطلاع رساني مديران و مسئولان وزارت بهداشت در خدمت يک سناريو قرار گرفت و در حاشيه آن صنعت توليد مواد غذايي گوشتي به سمت  ورشکستگي کامل رفت. 
 
هدفم انتقاد از وزارت بهداشت نیست. بلکه مطالعه موردی این مساله مهم است که در سازمانی با مدیران ارشد ناآشنا  به برنامه ریزی ارتباطی و نگرشی نادرست به مسایل روابط عمومی و اطلاع رسانی، آیا یک روابط عمومی با ساختار پویا و قدرت رسانه ای بالا می تواند برای سازمان و جامعه مفید باشد؟! ( قطعا خیر )
باز همان نکته مهم مورد نظر اساتیدم خودم ؛ دکتر کمالی پور و دکتر شکرخواه  که تاکید دارند تلاش ها برای رفع مشکلات روابط عمومی ایران از آموزش و توانمندسازی مدیران و کارشناسان روابط عمومی ، باید به سمت اصلاح نگرش مدیران ارشد سازمانها نسبت به روابط عمومی منعطف شود.  مدیران و کارشناسان روابط عمومی به اندازه کافی نگرش و مهارت های لازم را دارند.

در هر حال ، کشاورزان فارغ از اينکه  وبا  يا  اطلاع رساني وبا کدامیک اين همه خسارت وارد کرده ، مي دانند که آب رفته به جوي باز نمي گردد...  روابط عمومی چطور؟!  آیا بالاخره کسی پیدا می شود در بحران ها ، نظر تخصصی روابط عمومی را بخواهد و اینگونه خود بحران ساز نشود؟!

یکی دو ماه پیش که خبر برگزاری کنفرانس روابط عمومی الکترونیک را شنیدم ، جواب  شش سوال معروف را باید پیدا می کردم تا بدانم باید به این خبر امیدوار باشم یا نه ؟!  بیشتر از هر چیزی هم می خواستم بدانم که  برگزارکنندگان "چرا ؟ " وارد این حوزه شده اند.
به همین خاطر اولین دیداری که من و  مهدی  با دبیر کنفرانس آقای تقی پور داشتیم ، اولین سوالمان  همین بود که چرا یک مرتبه به این نتیجه رسیدید که باید کنفرانس روابط عمومی الکترونیک را  برگزار کنید!   صادقانه هم گفتیم این شبهه را داریم که این کنفرانس ممکن است مثل برخی کارهایی باشد که توسط گروهی شروع شده و صرفا بهره برداری از یک موضوع روز بوده !!! در روابط عمومی هم کم نداریم پروژه هایی که با اسم روابط عمومی در جامعه مدنی ، روابط عمومی پاسخگو  و ... بی سرانجام مانده .

اما پاسخ آقای تقی پور در مورد انگیزه شخصی اش ، تجربه مدیریت روابط عمومی در یک شرکت بزرگ کامپیوتری و آشنایی به اهمیت ICT  بود که به گفته خودش حضور در هر دو عرصه روابط عمومی و فناوری اطلاعات و ارتباطات باعث شده با همکاری گروهی از مدیران روابط عمومی  زمینه برگزاری این کنفرانس را فراهم کنند. 
بیشتر که صحبت کردیم شخصا توجیه شدم که حداقل کنفرانس "باری به هر جهت" نبوده و برگزارکنندگان آشنایی لازم با مسایل فناوری های جدید را دارند و تجربه برگزاری کنفرانس های دیگری هم دارند.
اما باقی  جواب ها :
چه : کنفرانس بین المللی روابط عمومی الکترونیک با فراخوان مقاله از داخل وخارج به مدت دو روز
چگونه : با مرکزیت چند تن از مدیران و فعالان روابط عمومی و حمایت معاونت مطبوعاتی و انجمن متخصصان
کجا : تهران - سالن کنفرانس روزنامه اطلاعات
چه زمانی : تاریخ نهایی 11 و 12 مهرماه 
چه کسی :  ستاد برگزاری همایش با محوریت کانون تبلیغاتی - ارتباطی هفت هنر شروع شده و در مباحث علمی هم دکتر سلطانی فر فعال هستند.

******************
باید اعتراف کنم سال گذشته در طول برگزاری نمایشگاه روابط عمومی  ایده برگزاری این کنفرانس را از چند کانون فعال روابط عمومی شنیده بودم. که گویا این گروه کاری زودتر فعال شده بود. 
این نوشته شروعی برای نقد و نظر برگزاری این کنفرانس  و رویدادهای دیگر روابط عمومی است. باز هم می نویسم.

در نشريه داخلي سازمان بايد از تخصص روزنامه نگاري بهره برد و تمام اصول روزنامه نگاري را هم رعايت کرد.
اما اگر قرار است از روزنامه نگاري براي پيشبرد اهداف روابط عمومي استفاده کنيم ، دليلي ندارد ديدگاه ژورناليستي را بر نشريه حاکم کنيم.
اينکه مديران نشريات داخلي انتشار اخبار و گزارش هاي خواندني از فعاليت سازمان را هدف اصلي نشريه فرض کنند ، نقطه شروع اشتباه است.
در اين صورت نشريه داخلي در خدمت برنامه ريزي ارتباطي روابط عمومي قرار نمي گيرد و ساز خود را مي زند. گاه اين شبهه که مديران نشريه و خبرنگارانش يک کار ژورناليستي صرف را انجام مي دهد ، چنان تقويت مي شود که هماهنگ نشدن سياست نشريه با برنامه هاي ارتباطي روابط عمومي به حساب استقلال حرفه اي روزنامه نگاري گذاشته مي شود!
نتيجه کار اين است که نشريه با تبعيت نکردن از برنامه هاي روابط عمومي (اشتباه اول) ، عملا قادر نيست يک نشريه مستقل باشد. حالت منفعلانه به خود مي گيرد و تحت فشار مديران مجبور به انعکاس اخبار بي ارزش مي شود و مجموعه کار همان چيزي مي شود که چندين و چند بار در نقد نشريات داخلي سازمان ها شنيده ايم.


مثال:
يک نشريه روابط عمومي براي اينکه بتواند تمام اخبار مديريت ها و بخش هاي سازماني را منعکس کند ، مجبور شده بود انبوه خبرها را در يک پاراگراف طولانی خلاصه کند . این سبک خبری را اینطور می شود نشان داد:
اسم بخش سازمانی
عنوان خبر اول ،عنوان خبر دوم ، عنوان خبر سوم ، عنوان خبر چهارم  و ... !

در همین ارتباط:  - نشریه داخلی : هدف چیست؟

" در سال 1400 ميلادي  يکي از مقام هاي کليساي فرانسه از مراحل ساخت کليساي نتردام بازديد مي کرد. در همان ابتدا کارگري را ديد که بدون دقت و با کيفيت پاييني مشغول ساخت ديوار بود. پرسيد : چه مي کني؟  کارگر هم پاسخ داد : اين که معلوم است . آجرها را روي هم مي گذارم.
چند قدم جلوتر از کارگر ديگري که نسبتا کار بهتري انجام مي داد ، همان سوال را پرسيد. کارگر گفت : ديوار مي سازم.آن طرف تر ، باز همين سوال را از کارگري پرسيد که از همه بهتر کارش را انجام داده بود. جواب داد: دارم کليسا مي سازم! "
اين داستاني بود که دکتر کمالي پور در نشست انجمن روابط عمومي داستاني براي تبيين نقش واقعي روابط عمومي در سازمان روايت کرد. آنچه که من یاد گرفتم این بود که روابط عمومي زماني موفق است که همان کليسا را در ذهن کارکنان و مديران مياني و اجرايي سازمان  بسازد. قطعا کليسايي که با ذهنيت درست ساخته می شود ، کامل ترین ساختمانی است که می شد بر اساس طرح و نقشه اصلی ساخت.

از اين داستان جالب براي يادآوري نکاتي در مورد نشريات داخلي سازمان استفاده خواهم کرد. فعلا تا همين جا کافي است که هدف نهايي نشريه داخلي سازمان ساختن همان ذهنيت درست از جايگاه ، وظايف و برنامه هاي سازمان نزد مخاطبان درون سازماني است.

راستش را بخواهید فکر نمی کردم وبلاگ نویسی بتواند این اندازه زندگی ام را متحول کند. امروز که پس از مدت ها دستی به سر و روی وبلاگ می کشیدم تمام این روزها و ماهها را مرور می کردم.
 وبلاگ فرصت های زیادی برای  آموختن ، تجربه کردن ، توسعه کار ، مفید بودن و ... به من داد.
باید بگم  که اگر از هیچ کدام  این فرصت ها به خوبی استفاده نکرده باشم ، سعی کردم یکی را از دست ندهم : دوستان خوب .
دلایل زیادی برای شروع به وبلاگ نوشتن هست. اما شاید یکی - دو دلیل خوب برای ادامه دادن باشه ، که یکی همین دوستی هاست.  پس : ادامه دارد...

این هم عکس یادگاری با سه نفر از همین دوستان در بعد از ظهر یک روز تابستونی و  در تنها کافی شاپ - کتابفروشی فعلی در خیابان کریم خان (!) .