این یک حقیقت است که در کشور ما " ستادهای انتخاباتی نقش کانونهای تبلیغاتی و مجر ی فعالیتهای انتشاراتی را به عهده گرفته اند" و در وبلاگ برنامه ریزی روابط عمومی بیشتر می توانید از لزوم توجه به گرایش های تخصصی روابط عمومی بخوانید. اما موضوع این نوشته نقدی بر محور تبلیغات انتخاباتی است که مصداق های مورد استفاده برای القای آن تکنیک های ارتباط مردمی است.

اینکه روابط عمومی خود را تبلیغ کنیم به اندازه کافی عجیب است و در تبلیغات شهردار تهران اینچنین بوده و  محور تبلیغاتی " مردمی بودن" با مصداق هایی از ملاقات های مردمی و ارتباط مستقیم ایشان در شهرداری تهران تبلیغ شده است . برای مثال گفته های امروز شهردار :
"... من به راحتي خودم وسط مردم هستم، يعني مردم به من دسترسي دارند و راحت مي‌توانند حرفشان را بزنند و دارند مي‌زنند و بعضي از مردم شكايت ادارات ديگر را سر من داد مي‌زنند
جالب بود، يك نفر آمد آنقدر داد زد من گوش دادم تمام شد فهميديم مشكل آن يك جاي ديگر است! گفتم شهرداري بر ساير ادارات تسلط ندارد، اما بنشين من زنگ مي‌زنم يك يادداشت به رئيس اداره مي‌دهم بلكه به كارت رسيدگي كند.
الان درها باز است زماني كه درها باز باشد مردم حرفشان را مي‌زنند ..."

به عنوان کسی که فنون ارتباطات مردمی را یکی از تکنیک های برتر روابط عمومی بویژه - در کشور ما - می دانم و چندین سال است در این حوزه با مردم و مسئولین برخورد داشته ام ، به چند دلیل خاص برگزاری ملاقات های مردمی را لزوما  اثبات مردمداری نمی دانم:

*  ملاقات مستقیم مسئولان با مردم و کارکنان  صرفا یک تکنیک برای رفع مشکلات ارتباطی سازمان است و  استفاده وسیع از آن لزوما به معنای حل مشکلات سازمان نیست.

** در برگزاری ملاقات مردمی در حجم وسیع و تلبیغ آن ، باید به گونه ای عمل کرد که صرفا مشکلات خاص و غیر قابل حل از طریق سیستم موجود سازمان به این جلسات ارجاع داده شود ، نه اینکه مبنای کار یک تکنیک کوچک باشد. بهره برداری از تکنیک ها در یک برنامه ارتباطی معنا می یابد نه به صورت مجزا و به عنوان عملکرد!

***  در یک رویه درست و معمول باید  هر جلسه ملاقات مردمی مسئولین نسبت به جلسه قبل متقاضی کمتری داشته باشد . یعنی علاوه بر بازبینی درخواست ها و ارجاع مطالبات معمول به سیستم موجود سازمان ، اگر مساله خاصی در جلسه قبل مطرح شده که سیستم جوابگوی آن نبوده ، باید دستور مسئول سازمان  به یک رویه تبدیل شود.  در غیر اینصورت نه تنها این کار نشانه مردمی بودن نیست بلکه به تخریب سیستم موجود سازمان خواهد انجامید.

****  انتقاد معمول به تکنیکهای ارتباط مستقیم مردم با مسئولین  این است که محوریت شخص جایگزین سیستم سازمانی شود. یعنی حتی در حد ممکن نباید در ملاقات های مردمی دستور گرفتن از رییس به صورت موردی باشد و تصمیم کلان رییس برای مشکل موجود ملاک قرار گیرد . جز موارد خاص نظیر ملاقات مردمی نظیر آنچه که در قوه قضاییه انجام می شود . چون رییس قوه قضاییه طبق قانون امکان اعمال نظر در بررسی پرونده ها را دارد . ولی اینکه شهردار هر هفته یک روز کامل را به بررسی مشکلات موردی اختصاص دهد و  با گذشت مدتها هنوز هدف اصلی برگزاری این ملاقات ها یعنی بهینه شدن خدمات رسانی سازمان محقق نشده باشد ، چه ارزیابی باید داشت؟

***** نکته آخر اینکه  انتقاد جدی به  پخش و بهره برداری از تصاویر این ملاقات های مردمی و ابراز احساسات مردم  وارد است . این کار از سال گذشته در صدا و سیما شروع شد و سپس  اوج آن در فیلم های تبلیغاتی بود .یعنی مدیریت کردن بر سازمانی با سیستم کاری معیوب ،سپس باز کردن یک درگاه کوچک برای بیان مشکلات  مردم و در نهایت حل موردی مشکلات اصولا با فلسفه واقعی مردمداری منافات دارد.
"مردم مداری" با  "مردم داری" متفاوت است که جای بحث فراوان دارد...

_________________
در این وبلاگ صرفا به مطالب تخصصی پرداخته ام و این مطلب هم نقد برنامه های تبلیغاتی این کاندید است بدون تخریب .  واقعیت ها بهترین دلایل برای نشان دادن عوام فریبی و ظاهر سازی است . وظیفه خودم می دانم به استفاده ابزاری و سطحی کردن تعامل با مردم اعتراض کنم . 

لینک مرتبط:
- ارتباط مستقیم مدیران با مردم ؛ پاسخ به چند انتقاد
- صحفه خالی ملاقات مردمی شهردار تهران  در سایت روابط عمومی شهرداری

این روزها انتخابات ریاست جمهوری ، تمامی حوزه ها را  به چالش کشانده است و افکارعمومی در معرض پیام هایی قرار گرفته که به دور از تعارفات و مصلحت های عادی از منابع متعدد عنوان می شوند. در حقیقت ، افکارعمومی از این فرصت برای شکل دهی و اصلاح خود استفاده می کند و هر اندازه فضای انتخاباتی آزادتر و با حضور گرایش های فکر متفاوت برگزار شود ، افکارعمومی استقبال بیشتری برای بهینه سازی خود دارد.
هر جریان سیاسی برای جلب افکارعمومی ، درصدد پاسخ به چالش هایی است که برای افکارعمومی وجود دارد و یا اینکه چالش های جدیدی را نمایان کند. هر موضوعی که در کانون توجه قرار گیرد بدون شک آینده کاری سازمان ها و کسب و کارهای آن حوزه فعالیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

اگر هویت سازمان را شخص مدیر ندانیم و روابط عمومی هر سازمان   را روابط عمومی شخصی ندانیم ، باید امروزها روابط عمومی ها   اطلاع یابی را در دستور کار خود قرار دهد.
اطلاع یابی از محورهای انتقادی جریان های انتخاباتی به فعالیت سازمان یا حوزه کاری و  نیز بررسی برنامه های ارایه شده آنها که مرتبط با سازمان و حوزه کاری آن است ، وظیفه روابط عمومی است .
منظورم حضور روابط عمومی (نقش اطلاع رسانی ) در بحث های انتخاباتی نیست ، بلکه  روابط عمومی باید فارغ از اینکه دولت در حال تغییر است از فرصت به دست آمده برای جمع آوری و تحلیل دیدگاههای مختلف جریان های مختلف استفاده کند و از فرصت های به دست آمده برای پیشبرد اهداف سازمان کمک گیرد و یا با پیگیری جریان های انتخاباتی  آسیب های ناشی از  پروپاگاندا و جنگ های روانی را شناسایی و رفع کند. 
متاسفانه کاندیداها بیشتر از پروپاگاندا و جنگ های روانی استفاده می کنند و آسیب های جدی از عملکرد تبلیغاتی انها بر افکارعمومی ایجاد می شود. برای مثال جدال های رسانه ای که با حضور روزنامه نگاران در ستادهای انتخاباتی شکل می گیرد ، یک آسیب جدی است و در مصاحبه سید فرید قاسمی  نیز به این نکته اشاره شده است.
حال اگر روابط عمومی ها، روابط عمومی سازمان هستند نه رییس که بی انگیزه شدن مسئولان در روزهای آخر کارشان آنها را هم از کار بیندازد  و اگر تحلیل و جمع بندی دیدگاههای جریان های مختلف با فضای جناحی سازمان های ما تضادی ندارد... اکنون بهترین فرصت است که روابط عمومی بررسی پیام های انتخاباتی را انجام دهد .
ساعت ها برنامه رادیو - تلویزیونی ، صفحات متعدد روزنامه ها و نشریات تخصصی ، سخنرانی کاندیداها و همراهانش ، برنامه های کاندیداها  و اقلام تبلیغاتی مختلف منابع تحقیقی کاملی هستند .

همانگونه که سفارتخانه کشورهای خارجی به انتخابات کشورها حساس هستند و با مانیتور کردن جریان انتخابات مستندسازی دیدگاهها و تحلیل آنها را انجام می دهند ، روابط عمومی هم می تواند چنین نقشی را برای سازمان یا گروه خاصی داشته باشد و نقش تاثیرگذاری در بازسازی و به روز شدن سازمان داشته باشد.

(پ . ن : اگر نمونه ای از این کار در روابط عمومی ها سراغ دارید ، لطفا پیام بگذارید. ممنون.)