- اینکه اهداف تشکیل خبرگزاری ها توسط سازمانها چه می تواند باشد؟
- چه کارکردهایی را باید از آن انتظار داشته باشند ؟
- ارتباط خبرگزاری با روابط عمومی به عنوان مدیر ارتباطات سازمانی چیست ؟
و ...
این سوالها بود که در یادداشت قبلی همین وبلاگ ،  در مورد خبرگزاری های سازمانی مطرح کرده بودم.
خبرگزاری هایی که با حمایت مستقیم سازمان های دولتی بزرگ فعال می شوند و هر روز هم بیشتر می شوند. فارغ از اینکه بیشتر آنها در حد یک سایت خبری هستند و نمی توان نام خبرگزاری را بر آنها گذاشت ، این بار تلاش می کنم پاسخی به این مساله بدهم که در چه صورتی حمایت از تشکیل خبرگزاری برای سازمان ها مفید است.

دو نکته کلیدی پاسخ به این سوال این است که اول : سازمان ها خود متولی تشکیل و راه اندازی خبرگزاری نباشند و صرفا به عنوان حامی خبرگزاری باشند . و دوم اینکه خبرگزاری تشکیل شده مستقل از سازمان عمل کند.
توضیح بیشتر اینکه حمایت مالی و قانونی از خبرگزاری ها به خصوص در ابتدای راه اندازی باید با این پیش شرط انجام شود که خبرگزاری برای همیشه خود را وابسته به حمایت مالی و امکانات سازمان نداند  و  نیز هدف نهایی خبرگزاری جلب توجه افکارعمومی و حساس کردن جامعه به مسایل تخصصی حوزه فعالیت سازمان باشد و هیچ محدودیتی برای پرداختن به مسایل خبری بخش نداشته باشند و سازمان را تنها به عنوان یک حوزه خبری نگاه کند .
اگر این دیدگاه باز در نقطه شروع فعالیت توسط سازمان پذیرفته شود ، خبرگزاری شکل گرفته می تواند فارغ از محدودیت های سازمانی به مسایل فرابخشی و  بین بخشی بپردازند. در این صورت است که هیچ تضادی بین سازمان و بنگاه خبری تحت حمایت ایجاد نمی شود و ماهیت واقعی خبرگزاری برای جهت دهی رسانه ای و تاثیر بر افکارعمومی معنا پیدا می کند.
نکته مهم اینکه خبرگزاری تحت حمایت یک سازمان،  نمی تواند انتقاد از همان سازمان را در دستور کار قرار دهد ، ولی  در حقیقت اگر  تیم حرفه ای مدیریت کار را بر عهده داشته باشد  نیازی به انتقاد مستقیم به سازمان ندارد و اخبار و مطالب تولیدی مورد استقبال رسانه ها هم قرار می گیرد و  انتقاد سطحی و ژورنالیستی به انتقادی سازنده تبدیل می شود . چرا که آنقدر مسایل و مشکلات بنیادی و بین بخشی وجود دارد که پرداختن به آنها حتی مورد حمایت سازمان ها قرار می گیرد.
 ************
خبرگزاری میراث فرهنگی مثال خوبی است از یک خبرگزاری تخصصی که  مورد حمایت سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته و با توجه به ماهیت غیردولتی آن به تدریج از حمایت مستقیم مالی سازمان هم بیرون آمده است.
نتیجه این حمایت ، تشکیل خبرگزاری تخصصی شده که اکنون به عنوان منبع خبری خوبی برای رسانه های داخلی و خارجی درآمده و حتی با راهکارهای جدید منابع درآمدی خوبی نظیر آژانس عکس در نظر گرفته است. با همه اینها هنوز هم نقش مثبت را برای سازمان میراث فرهنگی بازی می کند . 

گرچه هنوز این خبرگزاری هم راه زیادی در پیش دارد ، ولی راه اندازی خبرگزاری میراث با حمایت سازمان میراث فرهنگی ، تجربه خوبی برای مدیرانی  است که ساده انگارانه راه حل مشکلات ارتباطی سازمان خود را بدون توجه به تقویت روابط عمومی در راه اندازی خبرگزاری های وابسته می دانند .