تصور کنید روابط عمومی یک سازمان بزرگ را که رویدادها ، برنامه ها و فعالیت های متنوعی در واحدهای مختلف آن در حال پیگیری است.  حجم انتظارات از روابط عمومی برای شروع فرایندهای کاری روابط عمومی نظیر پوشش خبری ، تهیه عکس ، مدیریت برگزاری یک همایش و ... چنان زیاد است که به واقع مدیران روابط عمومی ها در کارتابل روزانه خود به انبوه درخواست نامه ها مواجه می شوند که توان تفکیک و مدیریت آنها را ندارند.

هنگامی روابط عمومی نقشی کارآ و موثر دارد که شروع فرایندهای کاری اش به درستی انجام شود. در بررسی هر فرایند کاری اولین سوال این است که محرک فرایند چیست؟ 
مثلا برای پوشش خبری شروع یک پروژه نامه و یا درخواست شفاهی مدیر پروژه از روابط عمومی نقطه شروع فرایند است.

این نشانه حرفه ای نبودن مدیریت روابط عمومی است که شروع فرایندهای کاری خود را به نامه چند سطری و مبهم اداری  و یا مذاکره تلفنی کوتاه و غیر مستند وابسته کند.
اطلاعات مورد نیاز برای شروع فرایندها هیچگاه در یک نامه رسمی نمی آید و این نامه ها صرفا موافقت مدیر روابط عمومی  با انجام  فرایند مد نظر است ، در حالیکه کارشناس روابط عمومی برای انجام وظایف خود نیاز به اطلاعات کاملی از موضوع کاری خود دارد. 

در همان مثال قبل، این کافی نیست که بدانیم مدیر یک پروژه نیاز به اطلاع رسانی از شروع آن دارد ، بلکه باید نام دقیق پروژه ، مجری طرح ، زمان مورد نظر برای اطلاع رسانی ، نام رابط آگاه و پیگیر در واحد سازمانی درخواست کننده ، نوع خدمت مورد استفاده ( پوشش خبری ، مصاحبه ، پوشش تصویری و ... ) و اطلاعات تکمیلی دیگر را در اختیار داشته باشیم.
کافی است فرم خاصی را تهیه و به سازمان های تابعه ، واحد های زیربخش و مجریان برنامه های سازمان خود ابلاغ کنید . تا از این پس درخواست خود را همراه با فرم کارشناسی ارسال کنند.
این تکنیک ساده را می توان رویه ای کاری برای دریافت درخواست ها از واحد های سازمانی دانست که
به جای حضور منفعلانه در سازمان خود ، سازمان را مجبور کرده ایم انتظارات خود را از روابط عمومی با زبان کارشناسی بیان کند.
برای ایجاد این رویه مدیریتی ، فرم درخواست ارایه خدمات روابط عمومی را برای فرایند های کاری مهم خود تعریف کنید و تا حد امکان سعی کنید فرم درخواست اطلاعات با گزینه های بسته باشد .
نحوه تهیه فرم موضوع دیگری می تواند باشد که شاید بتوان با توجه به مشابهت کاری روابط عمومی ها فرم های خاصی را تهیه و در روابط عمومی ها استفاده کرد.

**************
آنچه نوشتم حاصل تجربه شخصی ام در این سال هاست و شاید در نظر اول ساده به نظر برسد ، ولی کاملا کاربردی و مهم است و می توان از آن به عنوان مبنای ارزیابی فعالیت روابط عمومی و نیز مستند سازی فعالیت های روابط عمومی هم استفاده کرد. کسانی که در محیط روابط عمومی های ستادی و بزرگ فعالیت کرده اند ، بهتر متوجه اهمیت آن هستند.
خوشحال می شوم اگر نظر خود را هم برایم بنویسید...

حتما دوستان موافقند که کارگزاران  کنفرانس بین اللمللی روابط عمومی در برگزاری این کنفرانس موفق عمل کرده اند و در مقایسه با رویدادهای چند سال گذشته روابط عمومی بهترین بوده است.
اینکه بخش خصوصی توانسته این کنفرانس را طرح ، برنامه ریزی و اجرا کند و به خوبی کانون های یاری کننده بین المللی ، رسانه ای ، دولتی و حتی مالی پیدا کند ، قابل تقدیر است و باید از زحمات آقای باقریان و همکارانشان تشکر کرد.
برگزاری کنفرانس از لحاظ مدیریت برگزاری و نگاه حرفه ای یک کار در خور تحسین بود و تمامی نکات رعایت شده بود و شاید تلنگری به همایش های دولتی باشد که ما هر روزه شاهد هستیم و حتی روز برگزاری همایش مشخص نیست!
متاسفانه نتوانستم در همایش حضور پیدا کنم ولی مطمئنا از نتایج کنفرانس بهره مند خواهم شد.

به آقای باقریان خسته نباشید می گم و امیدوارم با اتمام کنفرانس ، وبلاگ کارگزار روابط عمومی مثل همیشه فعال بشه.

COREL DRAW

 برای شروع  مجموعه نرم افزاری COREL DRAW  را انتخاب کرده ام . هدف آموزش کار با این نرم افزار نیست ، بلکه اطلاعات مختصری از قابلیت های نرم افزار مورد نظرم بوده است.

طراحانی که از این نرم افزار استفاده می کنند ناخودآگاه به محیط و امکانات فوق العاده آن علاقه شدید پیدا می کنند و معمولا حساسیت زیادی دارند .
یک نکته: حتما با حساسیت های کاری همکار گرافیست خود  آشنا شوید.یعنی اینکه با چه نرم افزاری بهتر کار می کند و حتی به کدام برنامه تعصب دارند!

کاربران حرفه ای  کورل دراو چیزی شبیه به طرفداران لینوکس در مقابل ویندوز هستند. البته آرام تر و مطمئن تر.  چون نرم افزارهای گرافیکی شرکت کورل به گونه ای طراحی می شوند که تمامی نیازهای گرافیست را در مجموعه برنامه های خود برآورده می کند و تقریبا تمامی فرمت های دیگر نرم افزارها را حمایت می کند . یعنی با کورل دراو اغلب فایل های ساخته شده توسط نرم افزارهای دیگر را می شود ، دید.
برای مثال نرم افزار corel photo-paint که در این مجموعه قرار دارد مانند فتوشاپ برای ویرایش تصاویر است ، البته با قابلیت های فراوان دیگری و پیوسته بودن آن با کورل دراو.

بهترین کاربری از کورل دراو برای طراحی آرم و لوگو ، پوستر ، طراحی ، طرح روی جلد کتب و نشریات ، اقلام خاص انتشاراتی نظیر فولدر و بروشور و ...است. البته دلیل اینکه صفحه آرایی را جزو این موارد نیاوردم این است مشکل فارسی سازی کورل آنچنان که مورد نیاز صفحه آرایی است هنوز امکان پذیر نیست - یا اینکه من نمی دانم - ، وگرنه امکانات صفحه بندی کتاب و مجله در کورل فراهم است.

کورل دراو  بهترین خروجی چاپ را به دست می دهد و  کار چاپی طراحی شده با آن دقت ، شفافیت و زیبایی خاص خود را دارد.  تفاوت این نرم افزار با فتوشاپ و نظایر آن  این است که مبنای طراحی پیکسل نیست و طرح به جای نقاط ریز به هم پیوسته ، به صورت برداری ایجاد می شود. یعنی اگر به یک فایل ساخته شده با فتوشاپ نگاه کنید و لبه های یک خط را با ذره بین نرم افزار ببینید ، خط  به صورت دندانه دار است. در حالیکه فایل کورل که به صورت برداری طراحی می شود خطی صاف و تفکیک شده است.

ویژگی برتر دیگر این نرم افزار سرعت بالا و حجم پایین فایل های تهیه شده با آن است. در کارهای گرافیکی با کیفیت بالا ، گرافیست با استفاده از کورل با سرعت به مراتب بهتر از برنامه های دیگر کار می کند و کمتر کامپیوتر را به قفل شدن وامی دارد و ممکن است نتیجه کار را بتوان با همان کیفیت بالا در یک فلاپی دیسک هم ضبط کرد .
سرعت کار با کورل و ابزارهای متنوع و جالب به گونه ای است که برخی مواقع کسی که کار یک حرفه ای را با آن می بیند تصور می کند خودش هم به راحتی می تواند طراحی یک پوستر را انجام دهد !

فایل های ساخته شده با این نرم افزار پسوند اختصاصی CDR.  را به همراه دارند. یعنی یک فایل همانگونه که با پسوند jpeg مشخص می شود می توان با برنامه ادیت عکس دید ، یک فایل نظیر  graphic.cdr تنها با نرم افزار کورل باز می شود. 
پسوند فایل های تصویری ساخته شده با کورل فتوپینت هم CPT است.

بهتر است بدانیم کورل دراو فایل های چه نرم افزارهایی را باز (open file) می کند. می توانید لیست فایل ها را ببیند تا در صورت نداشتن نرم افزار خاص آن با کورل آن را باز کنید. در لیست مورد نظر فایل های PDF ، فایل های پاورپوینت PPT ، فری هند FH ، آدوب ایلستریتور AI و مجموعه نرم افزارهای خانواده کورل را می توانید ببینید.
با قابلیت IMPORT هم می توانید فایل های بیشتر نرم افزارهای گرافیکی و حتی ویرایشگر ، را وارد کورل کنید و از آن سندی قابل چاپ تهیه کنید. و بالعکس فایل کورل را به نرم افزارهای دیگری export کنید . یعنی فایلی قابل استفاده در نرم افزار دیگر بسازید. 
همانطور که گفتم هدف آموزش کورل نیست بلکه باید بتوانید این مهارت را پیدا کنید که در شرایط خاص تبدیل فایل ها را خود هم انجام دهید .برای مثال شاید یک لیتوگرافی نرم افزار کورل نداشته باشد و دسترسی به طراح هم نداشته باشید.  و یا بالعکس فایل نرم افزاهای دیگر را به سند کورل تبدیل کنید و برای نمایش یا چاپ بفرستید.
 
تازه ترین نسخه کورل ، ویرایش 12 است و فایل های ساخته شده با هر ویرایش ، را تنها می توان با همان نسخه نرم افزار و یا بالاتر مشاهده کرد. در propeties هر فایل همیشه ویرایش نرم افزار مشخص می شود. مثلا : CorelDRAW 12.0 Graphic
 
چند نرم افزار فارسی ساز که می توانید در کورل از آن استفاده کنید: جمله پرداز ، IPT فارسی ساز پارسا ، مریم و پروین (نسخه کوچک) متاسفانه هنوز نرم افزاری شبیه به پروین ویژه و یا پرنیان که بتواند متون فارسی را به صورت پاراگرافی و هوشمند ایجاد کند ، تولید نشده و یا من ندیده ام. ضمنا اگر زیاد با طراحی برای چاپ سر و کار دارید بد نیست خودتان علاوه بر شناخت فونت های مورد نیاز هر یک از نرم افزارهای بالا ، فونت های اختصاصی آنها را که با یک پسوند متمایز است را داشته باشید. مثلا فونت های فارسی ساز پارسا با پیشوند IPT مشخص می شود. اگر فونت های فارسی را در اختیار نداشته باشید پس از باز کردن سند طراحی شده متون با حروف نامشخص نمایش داده می شود و این به هم ریختگی ممکن است در چاپ نهایی هم باشد.
به همین خاطر بهتر است همیشه در سفارش طراحی خود تاکید کنید که نسخه تحویلی نیاز به فونت فارسی نداشته باشد و متون تبدیل به شکل (convert) شده باشند.
مهمترین مشکلی را که در چاپ ممکن است برای فایل های طراحی شده توسط کورل ببینید ، فونت های فارسی مورد استفاده است . به همین خاطر حتما فونت ها با استفاده از قابلیت convert to curves و یا بهتر از آن  weld تبدیل به شکل گرافیکی شوند.

تهیه backup یا نسخه پشتیبان را باید به طراح خود گوشزد کنید . نرم افزار کورل دراو قابلیت این را دارد که به صورت خودکار هر چند دقیقه یکبار نسخه ذخیره شده ای را بسازد.
قابلیت های نرم افزاری از این دست را باید بهتر بشناسیم . شاید همین نکته کوچک از بین رفتن فایلی را در شرایط حساس کاری کمی جبران کند.

مطالب مرتبط
- آشنایی با نرم افزارهای گرافیک و صفحه آرایی؛ یک مهارت الزامی
(http://mazin.eprsoft.com/archives/004812.html)

- آموزش کورل
( http://www.negarkhane.com/~ali_ix)

معرفی نرم افزارهای دیگر را هم به تدریج انجام خواهم داد. خواهشم این است که برای ادامه بهتر ابن کار از ارایه پیشنهادها و اطلاعات تکمیلی خود دریغ نفرمایید.

کارشناس روابط عمومی همزمان باید مهارتهای عملی چندین رشته تخصصی را داشته باشد ، که روزنامه نگاری ، پژوهش ، مدیریت ، روانشانسی ، جامعه شناسی و ... از این جمله اند. چاپ و نشر هم نیازمند مهارت های خاصی است  که با حجم وسیع استفاده از نرم افزارهای کامپیوتری ، شناخت نرم افزارهای طراحی و صفحه آرایی از نان شب هم واجب تر است.
یادداشت های کوتاهی خواهم نوشت از نرم افزارهای تخصصی گرافیک و صفحه آرایی که به نظرم یک کارگزار روابط عمومی  بدون آشنایی با قابلیت ها و کاربردهای این نرم افزارها قادر نیست عملکرد مثبت در فعالیت های انتشاراتی داشته باشد. مدیریت و نظارت بر کار یک گرافیست و صفحه آرا و در مواقع خاص ایفای موقت نقش یک گرافیست تنها با شناخت عملی این نرم افزارها و توانایی در استفاده از آنها ممکن است.
 
متاسفانه به دلیل اینکه اغلب مدیران و کارشناسان روابط عمومی چنین توانایی ندارند به سادگی رشته امور را از دست می دهند و در مرحله صفحه آرایی یک مجله یا طراحی اقلام انتشاراتی هیچ ابتکار عملی در اختیار ندارند و گاه به دلیل اطلاعات فنی پایین ترفندهای ساده آن ها را از جریان کار خارج می کند.
آشنایی با قابلیت ها و خصوصیات نرم افزارها از این جهت هم مهم است که تنوع امکانات و مسایل فنی نوع خاصی از گرافیک و طراحی را هم می تواند ، باعث شود. مخصوصا برای گرافیست های غیرخلاق که فقط از جلوه های ویژه (effects)موجود در نرم افزارها استفاده می کنند.

حداقل مهارت های مورد انتظار برای کار با نرم افزارهای طراحی و صفحه آرایی:
1- شناخت  نرم افزارها ( اسامی نرم افزارهای موجود، قابلیت ها، کاربری هایو مشکلات خاص هر یک )
2 - شناخت نوع سند (file) و نرم افزار کاربردی که توسط آن ساخته شده و برای دیدن تصویر طراحی که سفارش داده اید ، نیاز به داشتن آن نرم افزار دارید.
3 - باز کردن و مشاهده سند طراحی شده با نرم افزار خاص آن و یا نحوه دیدن آن در نرم افزار دیگر
4 - چگونگی تبدیل یک سند ساخته شده با نرم افزار برای مشاهده در  نرم افزاری دیگر
5 - آشنایی با صفحه کار نرم افزارها که حداقل بتوانیم کار خود را درون مانیتور مشاهده کنیم و صفحات آن را ورق بزنیم و نیاز به پرینت نباشد...
6 - دیدن مشخصات کلی سند نظیر فونت های مورد استفاده ، اندازه ،رنگ، حجم و ...
7 - بررسی کلی برای چاپ نظیر تفکیک رنگ یک سند ( مثلا بررسی اینکه کار دورنگی که سفارش داده اید چند رنگ اضافی نداشته باشد. این یعنی جلوگیری از اینکه سند را با اشتباه به لیتوگرافی بفرستید)
8 - شناخت ویژگی هایی که یک سند طراحی شده باید داشته باشد تا پس از تحویل نتیجه کار از طراح حداقل دردسر ممکن پیش بیاید. مثلا شناخت این نکته که حتما باید فایل طراحی شده با فتوشاپ به صورت لایه باز هم در اختیار شما قرار گیرد.
9-  مهارت های اولیه برای ویرایش سند طراحی شده در شرایطی که مجبور هستید و گرافیست در دسترس شما نیست.
و ...
(البته مهارت های معمول کامپیوتری پیش نیاز این بحث ها است.)

*******
به نظرم یادگیری یک نرم افزار گرافیکی و صفحه آرایی باید جزو  مهارتهای الزامی کارشناس روابط عمومی باشد. خوشبختانه در کشور ما همه نرم افزارها بدون رعایت حقوق مولف در دسترس است و از این جهت هم حداقل هزینه خرید گزاف خرید نرم افزار نداریم! و دستیابی به چنین مهارت هایی می تواند به عنوان شرح درس دوره های آموزش دانشگاهی یا دوره های دیگر باشد.
بزودی از نرم افزار مورد علاقه ام کورل دراو شروع خواهم کرد و به تدریج اطلاعات مختصری از نرم افزارهای معروف را خواهم نوشت.

یادداشت آقای امامی در مورد نگاه روز همشهری تاکیدی است به اینکه محافل و متولیان روابط عمومی باید کمی هم به فکر فرهنگ سازی برای روابط عمومی باشند. در حقیقت همه باید بدانند از روابط عمومی چه انتظاری می توان داشت.
این روزها آموزش و پرورش خبرساز شده و فکر کنم روابط عمومی آموزش و پرورش اگر هم بخواهد فرصت جوابگویی این مطلب را ندارد !

جواب سوال آقای نوروزی: آیا امور تربیتی روابط عمومی است !؟
شک نکنید که جواب " نه " خواهد بود. اما نه با نگاهی سطحی که نویسنده به روابط عمومی ، تبلیغات و حتی امور تربیتی دارد.

روابط عمومی یک علم است نه واحد سازمانی. هر کسی هم می تواند از تکنیک های علمی آن در شرایط و کاربردهای مختلف استفاده کند. بر خلاف نظر نویسنده اگر معلمان امور تربیتی کمی هم روابط عمومی بلد بودند نقش نصیحت گران مدارس را پیدا نمی کردند و در محیط ارتباطی سالم و مشارکتی می توانستند به وظایف تخصصی خود بپردازند.
اگر بخواهیم خیلی هم مدرسه آرمانی را ترسیم کنیم روابط عمومی یک مدرسه - به عنوان واحد سازمانی این بار - برنامه های زیادی برای رشد و شکوفایی مدرسه می تواند اجرا کند : محیط ارتباطات درونی مدرسه و ارتباطات برون مدرسه ای را آسیب شناسی و حل مشکل کند . پاسخگویی را به بدنه خشک مدارس وارد کند و چندین نقش مفید دیگر...
نگاه نویسنده به روابط عمومی کاملا سطحی است از این جهت که ابزارهای ساده روابط عمومی مثل پوستر  و جشن و ... را روابط عمومی می داند. در حقیقت آنچه خود از روابط عمومی دیده همه آن فرض کرده ، غافل از اینکه آنچه به عنوان روابط عمومی دیده و شنیده ،  تکنیک های تبلیغاتی در خدمت برنامه های روابط عمومی بوده اند . همانطور که می تواند در خدمت یک معلم امور تربیتی قرار گیرد.
نتیجه اینکه اگر در شرح وظایف معلمان امور تربیتی استفاده از تکنیک های تبلیغات شده ، هیچ منافاتی با انجام وظایف پرورشی ندارد و خیال همه معلمان امور تربیتی راحت باشد که روابط عمومی اصلا امور تربیتی نیست .
کمی هم خارج از روابط عمومی : دلیل ذکر شده همانطور که گفته شد دلیل منطقی برای دور شدن نهاد تربیتی مدارس از مسیر اصلی خود  نیست و چه بسا نا آشنا بودن معلمان پرورشی با تکنیک های ارتباطی و تبلیغاتی خود دلیلی بر کارکرد نامناسبش بوده است. 
ضعف عملکرد امور تربیتی مدارس با شرح وظایف درستشان قابل توجیه نیست و متخصصان آموزش بهتر می توانند بگویند که نظام مدارس  ما بر مبنای آموزش صرف پایه ریزی شده اند و به پرورش استعداد و  شخصیت دانش آموز توجهی ندارد. این عدم توجه هم در حد شعار نیست. تنزل امور پرورشی به حد یک معلم که در نظام تصمیم گیری مدرسه جایی ندارد ، مصداق این امر است.

اگر برای اولین بار است که نام یک سازمان را شنیده اید و حتی آدرس و تلفن آن را ندارید و تصور این را دارید که انجام کارتان با وضعیت ادارات و سازمان ها کار سختی است ، حتما به این توصیه عمل کنید : تلفن روابط عمومی آن سازمان را پیدا کنید و بدون هیچ محدودیتی سوالات خود را در مورد اطلاعات ساده مانند شماره تلفن و آدرس و نام مدیر و قسمت مربوطه بگیرید .
عجله نکنید هنوز هم وظیفه روابط عمومی است که شما را از خدمات سازمان و نحوه و شرایط استفاده از آن آگاه کند. تمامی شرایط و مدارک لازم را بپرسید .
هنوز تمام نشده ! روابط عمومی فقط یک باجه اطلاع رسانی نیست . آنها به شرایط سازمان خود هم آگاه هستند . از آنها بخواهید که شما را راهنمایی کنند . برای مثال شاید صادقانه به شما گفتند پیگیری دریافت یک خدمت خاص را نکنید چون سهمیه امسال تمام شده و یا اینکه به شما بگویند بهتر است در یک روز خاص برای پیگیری به سازمان مراجعه کنید تا با مراسم و همایشی احتمالا همزمان نباشد و یا اطلاعات بیشتری که شما را از سرگردانی نجات دهد.

برای مراجعه حضوری هم همینطور... اگر روابط عمومی شرایط لازم برای اطلاع رسانی را در مبادی ورودی سازمان و یا واحد های پاسخگویی و راهنمایی فراهم نکرده بود ، شک نکنید که به جای مراجعه به دفتر مدیر سازمان ، روابط عمومی بهترین گزینه است.
برای در خواست بازدید از سازمان ، درخواست اطلاعات تخصصی از فعالیت ها و برنامه های سازمان ، ارتباط با مدیران سازمان ، دعوت از مدیران و یا کارشناسان و هر مساله دیگری که  در قالب ارتباطات سازمان با محیط بیرون قابل تعریف است ، باز هم روابط عمومی را طرف خود ببینید.

**********
وظیفه آگاهی بخشی به مردم هم می تواند برای انجمن های روابط عمومی و حتی متولیان دولتی روابط عمومی دستور کار باشد. اگر مردم از وظایف روابط عمومی آگاهی داشته باشند ، مطمئنم به صورت خودکار روابط عمومی نقش واقعی خود را در سازمان پیدا می کند.
متاسفانه اغلب مردم از اینکه چه باید از روابط عمومی بخواهند ، بی خبر هستند و همان تماس اولیه با اپراتور مخابرات سازمان را کافی می دانند و سرگردان از این دفتر به آن دفتر می روند!!!

یک تجربه شخصی : هر موقع  دوستان و آشنایان ام به سختی از کار خود با سازمان خاصی سخن می گویند ،  با اعتماد به اینکه وظیفه روابط عمومی را می دانم بدون درنگ با روابط عمومی تماس می گیرم و خوشبختانه بدون اینکه معرفی کنم که همکار آن ها در روابط عمومی سازمان دیگر هستم ، اطلاعات مورد نیازم را می گیرم .
جالب اینکه وقتی نتیجه پیگیری ساده را به دوستانم می گویم تصورش این است که من در همه سازمان ها پارتی دارم ! درست است روابط عمومی  به اصطلاح پارتی هر مراجعه کننده سازمانی می تواند باشد.

برای دوستان وبلاگ نویس : حداقل در وبلاگ ها می توانیم این آگاهی بخشی را شروع کنیم...

با پیگیری موضوع تبلیغات آن لاین و نوشته های مختلف در این زمینه جای خالی یک برنامه روابط عمومی برای حل این مشکل احساس می شود.
یادش بخیر ،آقای سجادی استاد درس تکنیک های روابط عمومی  ( رییس فعلی فدراسیون ورزش های باستانی) می گفت روابط عمومی را یاد بگیرید حتی برای یک بقالی هم می توانید استفاده کنید !
برای سایت های اینترنتی فارسی هم - حتی یک سایت - می شود یک برنامه روابط عمومی نوشت و اجرا کرد. همانطور که هر کسی در رشته تخصصی خود مدعی است ، من هم مدعی هستم با برنامه روابط عمومی  علمی مشکل جذب آگهی اینترنتی در سایت های فارسی قابل حل است.
مساله مورد نظر از بسیاری جهات یک مشکل ارتباطی است و فقط با برنامه ریزی ارتباطی قابل حل هست.
این یادداشت صرفا پیش طرح برنامه روابط عمومی برای مساله جذب آگهی در سایت های اینترنتی است که با اطلاعات ناقص نوشته ام تا کاربرد برنامه ریزی روابط عمومی در اینگونه مسایل مشخص شود.

 فرایند برنامه ریزی روابط عمومی پنج مرحله اساسی دارد:
1- شناخت مسئله
2- تحقیق درباره موضوع
3- تدوین برنامه عمل 
4- اجرای برنامه
5- ارزیابی برنامه

به نظرم تابحال مرحله اول یعنی شناخت مساله به درستی انجام نشده و صرفا اظهارنظر و پیشنهادهای مدیران سایت ها مطرح شده است. تشکیل انجمن تبلیغات اینترنتی هم فقط برای تمرکز نیروی سایت ها در حل مشکل بوجود آمده ، وگرنه یک برنامه روابط عمومی کامل را با دقت و کارآیی بیشتر می توان برای یک سایت خاص  نوشت و تنها در مورد مسایل ریشه ای که نیاز به فرهنگ سازی دارد، اقدام به ابجاد  تشکل خاصی کرد که یکی از کارهایش فرهنگ سازی برای تبلیغات آن لاین باشد.
بنابر این در گام اول به شناخت مساله می پردازیم و سپس در مورد  برنامه عمل برای یک سایت خواهیم گفت.

سوال اول این است که ماهیت مشکل و عوامل ایجاد کننده آن چیست؟
برای شناخت مساله گام اول مرور همین اظهار نظرهای مدیران سایت ها بود و چند نکته ای که خودم اضافه کردم.
آنچه مربوط به خود سایت ها می شود:
- عدم تفکیک بین نقش مدیریت فنی سایت با واحد بازرگانی سایت
- وجود فیلترینگ سایت ها و عدم اطمینان مشتری به وب سایت ها
- نداشتن تعرفه های مناسب و ضوابط مشتری پسند
-  مشخص نبودن شخصیت حقوقی وب سایت ها
- عدم ارایه مشاوره و کمک به مشتریان غیرفنی تبلیغات اینترنتی
- غیر متعارف بودن نحوه های پرداخت
- مشکلات فنی سایت ها ( نداشتن طراحی مشتری پسند سایت ها ، ساختار نامناست برای جذب آگهی و ...)

آنچه مربوط به آگهی دهندگان است:
***- عدم شناخت کارفرمایان تبلیغات(روابط عمومی ها و مجریان تبلیغاتی) از قابليت هاي فضاي اينترنت براي تبليغ
***- ابهام در تاثیر گذاری تبلیغات اینترنت بر مخاطبین و ارزیابی آگهی
- ابهام در رتبه بندی سایت ها از نظر جلب بازدیدکننده و مشخصات مخاطبان آن
- تعریف نشدن جایگاه آگهی تبلیغاتی در سیستم مالی سازمان های دولتی 
***- عدم توجه آزانس های تبلیغاتی به  تبلیغات آن لاین
- پورسانت کم ناشي از تبليغات اينترنتي برای عاملان جذب آگهی

پس از مشخص شدن فهرست دلایل ، اکنون برای مشکلات فنی ، راه حل فنی و برای مشکلات ارتباطی ، راه حل ارتباطی را در نظر می گیریم. نتیجه اینکه : تنها سه  گزینه (که با سه ستاره مشخص شده اند) مشکل ارتباطی است.که البته به نظرم مهمترین دلایل همین ها هستند

نکته : ممکن است تمام دلایل فنی باشند و  این سوال مطرح شود پس چرا باید از طریق یک فرایند روابط عمومی به این نتایج رسید؟ جواب این است که در این مثال من به مرور صحبت های اخیر  بسنده کرده ام . کار درست تر این بود که دقیقا تحقیقی بین آگهی دهندگان انجام گیرد و از نتایج آن همراه با نظر مدیران و صاحبنظران تبلیغات برای تبیین مساله پرداخت.

برنامه عمل برای حل موانع فنی:
در مورد مشکلات فنی ، باید فقط به ابزار فنی و تخصصی پناه برد. خبررسانی و به اصطلاح گرد و خاک خبری نتیجه ای نمی دهد. آنچه مربوط به سایت ها می شود باید ظرف زمانی خاص توسط مدیریت فنی سایت حل شود.
برای حل مشکلات فنی مرتبط با آگهی دهندگان هم باید راهکاری اندیشید. مثلا:
- پورسانت آگهی ها را میتوان بالا برد ، به همین سادگی! چون در مقایسه با مطبوعات و یا ابزارهای دیگر تبلیغات سایت ها هزینه کمتری دارند و امکان رقابت وجود دارد.
- ایجاد سیستم خاص رتبه بندی سایت های اینترنتی و رایزنی برای رسمیت یافتن آگهی ها در سیستم دولتی هم در قالب تشکل مدیران وب سایت ها قابل انجام است و می تواند در دستور کار این تشکل قرار گیرد.
برنامه عمل برای حل موانع ارتباطی:
شاید تا بحال برنامه عمل روابط عمومی که در زمان خاص متعهد کسب نتیجه باشد ، ندیده باشیم ! ولی بر خلاف تصور موجود،  برنامه ریزی ارتباطی کاملا عملیاتی و مانند یک پروژه مهندسی ،کاربردی و قابل ارزیابی است.
گرچه هنوز معتقدم برای هر وب سایت ( با توجه به کارکردها و مخاطبین ) باید یک برنامه ارتباطی نوشت، ولی برای شروع می توان این برنامه را به صورت کلی دید و تشکل مدیران سایت ها متولی آن شود ( البته اگر کار جمعی واقعیت پیدا کند).
به زودی ادامه خواهم داد... ( البته اگر بازتاب مثبتی این بحث داشته باشه )

نکته آخر ؛ بازاریابی به جای روابط عمومی !
اما پیشنهاد تبادل آگهی بین سایت ها و روزنامه ها یک پیشنهاد بازاریابی است تا پیشنهادی برای حل مشکل جذب آگهی اینترنتی .
در ذکر تفاوت کار روابط عمومی با رشته بازاریابی همین بس که نتیجه اقدامات روابط عمومی بنیادی تر خواهد بود و هویت مستقل تبلیغات آن لاین را در پی خواهد داشت. این راهکار بازاریابی  تبلیغات آن لاین را در سایه تبلیغات رسانه های قرار می دهد و به علاوه مسایل ساده فنی دارد . مثلا آگهی دهنده به مطبوعات اطلاعات مورد نظر خود را در یک کادر آگهی منتشر می کند. آیا مدیران سایت های طرف قرارداد می توانند مثلا بیست خط نوشته را در بنر سایت خود قرار دهند ؟! باید اول صفحه ای برای مرجع لینک تهیه کنید و ...

یک هفته از تاسیس دانشکده ارتباطات گذشت...
دکتر معتمدنژاد در همان روز مراسم ، هدف گذاری برای تاسیس دانشگاه ارتباطات را اعلام کرد.
من استنباطم این بود که استاد دانشکده را به چندین نسل از شاگردان خود سپرده تا فعالیت دانشکده در دو سال آینده مبنای ارزیابی برای  تحقق ایده  بزرگ تر دانشگاه علوم ارتباطات شود.

به عنوان یک فارغ التحصیل علاقمند به دانشکده  دغدغه های خودم را می نویسم...

سرمایه علمی دانشکده ارتباطات
نکته اول :  دانشکده علوم ارتباطات علامه از نظر علمی در ایران پیشتاز و منحصر بفرد است.
از همین جمله بالا می خواهم به خط کشی هایی که خواسته و یا ناخواسته در چند سال گذشته بین دانشکده های فعال ارتباطات شده ، اشاره کنم.  در حال حاضر گروه علمی دانشگاه آزاد ، دانشگاه تهران و دانشگاه امام صادق ، دانشکده صداو سیما ، دانشکده خبر و حتی دانشگاه علمی و کاربردی هر یک در حوزه خاص بخشی از  سرمایه علمی ارتباطات هستند. تاکنون ارتباطی بین این مراکز نبوده و با از بین بردن این خط کشی ها و تعامل بیشتر که در سطوح رسمی ، هیات علمی و حتی دانشجویی نیاز است ، پویایی دانشکده قطعا بیشتر خواهد بود
نکته دوم : بسیاری از دانشجویان علاقمند هستند که  مثل امروز  مراسم استقبال از اساتید فعال در حوزه های خارج از دانشگاه را داشته باشند. امروز حضور مجدد دکتر خانیکی و فردا شاید حضور مستمر و بیشتر اساتیدی که انرژی خود را بیشتر در فعالیت های خارج از دانشکده صرف می کنند و در بعضی موارد شرایط حضور آنان فراهم نشده ...

 روابط عمومی برای  دانشکده علوم ارتباطات
 گرچه معمولا کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد اما دانشکده ارتباطات هم روابط عمومی می خواهد و
انتظار به حقی است اگر همه آنچه که از جایگاه و نقش روابط عمومی در دانشکده یاد گرفته ایم در ساختار سازمانی همان دانشکده رعایت شود .
همه چیز آماده است و با انتخاب دکتر فرقانی به عنوان رییس دانشکده -که همیشه به روابط عمومی نگاه ویژه داشته اند- امیدوار تر می شویم.امیدوار به اینکه  روابط عمومی دانشکده از هم اکنون با تعریف  جایگاه و برنامه ها ، نقش موثر را در تثبیت هویت جدید دانشکده ارتباطات و گسترش فعالیت ها ایفا کند و همرنگ روابط عمومی های دانشگاه نشود که از کارکرد اصلی خود به دور هستند.
کاش امکانش بود به عنوان یک کار عملی برنامه روابط عمومی دانشکده را در وبلاگ ها بنویسیم.
اهداف ، مخاطبین ، ابزارها و ... همه چیز مشخص است و یک کار برنامه ای را لازم دارد که هویت مستقل دانشکده ارتباطات تبیین شود و دانشجویان روابط عمومی حداقل در دانشکده یک الگوی کاری را ببینید.
سرمایه رسانه ای این روابط عمومی در نوع خود بی سابقه است و دانش آموختگان دانشکده در رسانه ها
پشتیبان برنامه های روابط عمومی هستند .
هویت بخشی به دانشکده مستقل و استفاده از نیروی بالقوه فارغ التحصیلان دانشکده و مشارکت آنان دو هدف عمده این روابط عمومی می تواند باشد.
نکته ای که خیلی ذهنم را مشغول کرده این است که باید بین آموزش روابط عمومی و مدیریت روابط عمومی دانشکده تفکیک قائل شد و مدیر این روابط عمومی جسارت فعالیت مستقل را داشته باشد.

دانشکده علوم ارتباطات در  فضای سایبر
تعریف دانشکده مستقل ارتباطات بدون توجه به فضای سایبر با شرایط جدید غیر ممکن است.
امکانات سخت افزاری و شبکه ای دانشکده  زیرساخت این توجه است. این نوشته را بخوانید:" تنها دانشکده ارتباطات ایران فقط 9 رایانه کج و کوله متصل به اینترنت دارد ". من هم نمی دانم چرا تا بحال پروژه ای برای تقویت ساختار شبکه ای دانشکده از طریق تکفا انجام نشده ؟!  ولی الان فرصت مناسبی است.
ورود مباحث ارتباطات دیجیتال به دروس رشته های مختلف نکته دوم است. هم اکنون از سایبرژورنالیسم و روابط عمومی الکترونیک هیچ نشانه ای یافت نمی شود  و مراکز علمی دیگر به مراتب پیشرو تر از دانشکده هستند.