یه جایی خوندم كه حیات هر وبلاگ در گرو انگیزه بلاگر و باقی موندن دلایل این انگیزه و لذت از كار هستش.
حالا به من حق بدید كه اگر نتونم وبلاگ خودم و بقیه دوستان رو ببینم ، اون حال و هوای وبلاگنویسی رو نداشته باشم. وگرنه با توجه به تعریفی كه از این وبلاگ دارم هر چه مشغله كاری برام بیشتر باشه ، مطمئنم مطالب بهتری و كاربردی تری خواهم نوشت. خلاصه ماجرا هم اینه كه فیلتر وبلاگ ها از اكانت محل كار باعث شده ساعات آخر شب - كه تازه از محل كار برگردم- با اكانت دیگری به وبلاگ دوستان سر بزنم. امیدوارم بتونم این مساله رو حل كنم .
نشست امروز انجمن روابط عمومی و شروع نمایشگاه دولت الكترونیكی دو بهانه خوبی هستش كه فكر كنم بتونم مطالب خوبی تهیه كنم. از دید روابط عمومی و ارتباطات تازه های نمایشگاه و طرح های كاربردی اون رو خواهم نوشت. البته اگر نمایشگاه مثل نمایشگاه وب نباشه كه غرفه داران چگونگی حضور در نمایشگاه رو بلد نیستند. مراجعه به سایت ها گاهی اوقات از رفتن به یك غرفه بهتره !!!
|
این مطلب را بعدا خواهم نوشت ...