حمایت حرفه ای

ناب ترین بخش فعالیت های روابط عمومی "‌ایده های خلاق و نوین " است و چنین كالایی در بازار كاری موجود بی دفاع ترین جزء كاری است . اینكه هر از گاهی عنوان می شود فعالیت های روابط عمومی به صورت موسسه های كارگزار ارتباطی هیچ رشد و نموی نكرده است ،‌ از همین حقیقت تلخ نشات می گیرد كه یك بخش دولتی بزرگ از روابط عمومی ها داریم كه خود ایده پرور نیستند ، و در عوض منتظر ایده های هستند كه از بیرون به آنها تزریق شود .

گرفتن ایده ها علاوه بر طرح ها و برنامه های ارتباطی در سطح ابزار و فنون نیز به شدت وجود دارد.

نخستین تماس یك گروه كاری با روابط عمومی طرح اولیه ایده است و متاسفانه این واقعیت دارد كه اولین اقدام طرف كاری گرفتن ایده و وارد كردن آن به روابط ناسالم موجود است . ایده ها یكی پس از دیگری وارد این چرخه می شوند و نتیجه نهایی تكرار گردانندگان چرخه  بر ایده های قبلی است !!

شاید در مورد طرح ها و ایده های ارتباطی گفتن مصادیق چندان كار آسانی نباشد  ؛ گرچه ظرف همین هفته گذشته طرح كامل یك كارشناس روابط عمومی را كه به صورت پروپوزال تهیه شده بود بدون حضور و اطلاع وی خبر اجرایش را شنیدم !!

در شرایط كنونی ،‌كه مباحث IT  رونق زیادی دارد و نیروهای مستعدی از مهندسین و كارشناسان فنی تلاش زیادی دارند ، شاهد  فرصت سوزی های بوده ام و هستم كه با همین هویت نداشتن ایده ها ورود به عرصه روابط عمومی را برای هر آینده نگری به شك می اندازد.

برای مثال طراح سیستم نرم افزاری تلفن گویا كه حدود یك سال پیش  این نرم افزار را تهیه كرده بود هنوز وقتی امكانات سیستم خود را پس از صرف انرژی و وقت زیاد توجیه می كند ، در آخرین مرحله های عقد قرارداد همان مشخصات به شركتی دیگر ارایه می شود تا در آزمون و خطا ( و اگر كمی منصف باشند با الگو پذیری ) اجرا شود .

شاید به صورت اتفاقی بوده ولی خوشبختانه این فرصت برای شخص من ایجاد شده  كه به عنوان یك كارشناس روابط عمومی در نیازسنجی و طراحی دو طرح ویژه ICT  مشاركت كنم. طرح های جالبی كه لازمه تحقق روابط عمومی الكترونیك هستند. ولی باید اعتراف كنم اكنون كه به مراحل اجرایی و كاربردی سیستم ها نزدیك می شویم ،‌بزرگترین دغدغه تیم طراح سیستم ها برخورد با فضای موجود است ...

ترجیح می دهم كمتر به شرح ماجرا بپردازم ، چرا كه حتی كانون های تبلیغاتی نیز  در طرح حقوق مربوط به ایده ها به صف مدعیان خواهند پیوست و موضوع پیچیده تر می شود . این گزیده  كافی است كه از یكسو  فعالان و صاحبنظران روابط عمومی و از سوی دیگر مدیران و مسئولان و نیز انجمن های تخصصی روابط عمومی  به چاره اندیشی جدی  این مساله  بپردازند .

شخصا هم با توجه به اعتقادی كه به فعالیت انجمن ها در دراز مدت دارم ، پیشنهاد می كنم  :

·          انجمن متخصصان روابط عمومی با داشتن نیروهای علمی و حرفه ای جایگاه مناسبی برای ثبت ایده ها و حمایت از فعالیت های مبتكرانه است.

·          انجمن روابط عمومی نیز در گستره وسیع تر ارتباطی با روابط عمومی می تواند وزنه خوب حمایتی از كارشناسان روابط عمومی و‌ متخصصین سایر رشته ها در ارتباط با فعالیت های روابط عمومی باشد و حتی اهرم های فشاری بر مدیران روابط عمومی و یا مجموعه های سازمانی داشته باشد.

برای پیشنهاد به معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد نیز كافی است بسترسازی همین دو نكته را در نظر بگیریم .مطمئنا انجمن ها تنها در این صورت است كه از حیطه های كاربردی رسالت های خود را می یابند و مرجع تخصصی رفع این مساله از درون خود روابط عمومی شكل خواهد گرفت.  

در انتظار لینك سایت انجمن متخصصان روابط عمومی حدود یكسال است كه خبر راه اندازی این سایت (http://www.pr-pa.org) حتی از تریبون های رسمی اعلام شد ، ولی متاسفانه با گذشت مدت ها هنوز با صفحه " در حال ساخت "‌مواجه می شویم .قطعا حساسیت و تلاش فعالان انجمن (كه خود را شاگرد آنها می دانم) برای راه اندازی سایتی در خور توجه دلیل تاخیر بوجود آمده است ولی این نكته نیز حائز اهمیت است  كه  راه اندازی سایت با امكانات ساده ای مانند انجمن روابط عمومی برای در هم شكستن ترس از ورود به عرصه دیجیتال ضروری است . طراحی صفحات ایستا با نرم افزارهای ساده و در دسترس طراحی وب  بهترین خبری است كه این روزها می تواند از این انجمن فعال به گوش برسد . گو اینكه پتانسیل قوی و فعالی در انجمن برای شروعی بیشتر از این انتظار وجود دارد. منتظر بمانیم شاید بتوانیم لینك انجمن متخصصان را هم هایپر كنیم !