وبلاگ برای روابط عمومی سازمان های دولتی ، شركت های خصوصی  ، رسانه ها و به طور كلی هر سازمانی كه هدفش ارتباط بهتر با مخاطب است ، به صورت بالقوه کارآیی بالایی دارد و تنها برای تمایز  بین وبلاگ های شخصی با اینگونه وبلاگ ها که شخصیت حقوقی سازمان پشتوانه آن است از واژه وبلاگ رسمی استفاده می کنیم و این هیچ تضادی با  نوشته های ساده و غیر رسمی وبلاگ ندارد .یعنی ممكن است یك كارشناس روابط عمومی و ارتباط مردمی از لهجه یا زبان خاصی برای برقراری ارتباط با مخاطب استفاده كند و این هیچ تضادی با شخصیت رسمی وی ندارد. وبلاگ نیز ارتباط صمیمانه تر سازمان و مخاطب در شبكه اینترنت است .
به نظر من ، وبلاگ رسمی موجّه ترین  راه ورود روابط عمومی ها به فضای سایبر است !
ارایه اطلاعات و اخبار مربوط به سازمان ، راهنمایی مشتریان در مورد خدمات سازمان ،  در دسترس قرار دادن اطلاعات ساده ای نظیر شماره تلفن ها و نشانی ها ، دریافت نظرها و پیشنهادها ، پاسخ به پرسش های متداول از سازمان و ... در وبلاگ امکان پذیر است. گرچه این به معنای عدم نیاز به وب سایت نیست ، ولی  در کنار وب سایت سازمان  وبلاگ ها با ارایه اطلاعات مختصر و مفید ، وب سایت رسمی سازمان با انبوه اطلاعات و صفحات را به عنوان پشتیبان خود دارند و به نوعی بازاریابی مخاطب را انجام می دهند.
وبلاگ های رسمی می توانند در حكم درگاه ورودی مخاطب به سایت سازمان است و از آن می توان به عنوان یك سایت پورتال ارتباطی نام برد.

با همه مزیت هایی که برای کاربرد وبلاگ در روابط عمومی می توان برشمرد ، برخی چالش ها  پیش رو است و ممکن است نه تنها انتظارات ما را از وبلاگ رسمی روابط عمومی برآورده نسازد ،بلکه باعث مشکلات ارتباطی هم شود.

معمولا این احساس وجود دارد که پرستیژ رسمی سازمان در وبلاگ حفظ نمی شود و تصورات موجود از فضای وبلاگ نویسی در جامعه  تشدیدکننده این وضعیت است. می توان راهكارهای خاصی را برای حل این مشکل پیشنهاد داد:
-  انجمن روابط عمومی ایران ، انجمن متخصصان روابط عمومی ونیز موسسات بخش خصوصی روابط عمومی نظیر كارگزار روابط عمومی و یا تحقیقات روابط عمومی می توانند به عنوان سرویس دهنده وبلاگ های رسمی فعالیت كنند و مجموعه ای از وبلاگ ها را در خود جای دهند كه علاوه بر تبادل اطلاعات بین روابط عمومی ها ، مخاطبینی با سوالات بیشمار را به خود جذب كنند .
-  سرویس دهنده های عادی وبلاگ نظیر پرشین بلاگ نیز جایگاه خاصی برای این وبلاگ ها در نظر بگیرند. ایجاد فهرست خاصی از وبلاگ های رسمی كوششی مفید در این زمینه است. پرشین بلاگ به لحاظ شخصیت واقعی گردانندگان آن زمینه بهتری برای كار دارد.
(شاید این دو پیشنهاد نیاز به اصلاح داشته باشد و به اصطلاح پخته تر ارایه شود )


عدم پاسخگویی چالش دیگری است که روابط عمومی ها قطعا در راه اندازی وبلاگ به آن دچار هستند.  گرچه مدیر یك وبلاگ می تواند پیام ها و نظرات مخالف و منتقد سازمان را حذف كند ولی این مساله می تواند برای سازمان های بسته ما بحرانی تلقی شود .  در عین حال این مساله را می توان نقطه مثبت هم برای حضور روابط عمومی در فضای سایبر دانست چرا كه اگر یك روابط عمومی  بتواند در فضای دوسویه به حداقل هایی در جلب و اقناع مخاطب دست پیدا كند ، می توان به توان حرفه ای ، شفافیت و پاسخگویی آن امیدوار بود .
بدین لحاظ كارشناسان روابط عمومی كه مدیران وبلاگ ها هستند باید از جایگاه سازمانی مطمئن برخوردار باشند . در غیر اینصورت وبلاگ ها كاركرد واقعی خود را نمی یابند و اگر به واقع گرایی من خرده نمی گیرید ، در صورتی كه در سازمان شما زمینه ارتباط دو سویه فراهم نیست برای شروع كار یك وبلاگ بهتر است امكان دریافت نظر خوانندگان ، حذف شود ! تا پس از مدتی با مساعد شدن فضای پاسخگویی امکان ارتباط بیشتر با مخاطب فراهم شود.

*************
بحث و تبادل نظر در این موضوع و تجارب سایر كشورها می تواند به شناخت فرصت ها و چالش ها  كمك كند . همزمان با نوشتن این مطلب  ،‌ كامنت آقای امامی  را خواندم كه خبر از  تلاش خود برای  تحقیقی  درباره "روابط عومی و وبلاگها"  با کمک از منابع خارج دادند .
باید منتظر این مطلب خوب باشیم و خواهشم از اساتید صاحبنظر در مسایل روابط عمومی و وبلاگ و نیز  همكاران و دوستان این است كه  از ارایه نظر دریغ نكنند.