واسطه گری ناسالم ، درد مشترك !
خواندن بخشی از كتاب
آسیب شناسی تبلیغات در ایران ( دكتر محمود محمدیان ) باعث یادآوری مساله ای شد كه گویا درد مشترك روابط عمومی است با بخش تبلیغات كشور!!
در این كتاب اشاره شده كه واسطه گری ناسالم برخی افراد و شركت ها در اخذ سفارش تبلیغی به عنوان یك آسیب جدی بر كیفیت تبلیغات است. بدین ترتیب كه واسطه ها در ارتباط خاصی كه با تولید كنندگان ایجاد می كنند و بدون اینكه توانایی انجام یك پروژه تبلیغاتی را داشته باشند ، به عنوان واسطه ای بین كارفرما و متخصص تبلیغات عمل می كنند. این مساله باعث می شود متخصص تبلیغات بدون در اختیار داشتن اطلاعات مربوط به كالا و خدمات به طراحی بپردازد.
نكته بالا بیان درد مشترك روابط عمومی ها با صنعت تبلیغات و بازاریابی كشور است.همانگونه که متخصصان تبلیغات به این فرآیند به عنوان آسیب می نگرند باید جامعه روابط عمومی هم آن را جدی بگیرد. افراد و شركت هایی هستند كه نه تنها در بازار تبلیغات فعال شده اند ، بلكه هر كاری كه به میان آید آنها اینكاره اند و به خوبی هم اصطلاحات مورد نیاز را بلدند. چاپ ، تحقیق ،اقلام تبلیغاتی ، تبلیغات محیطی ، نمایشگاه و حتی راه اندازی سایت برایشان هیچ فرقی ندارد.دفتر خاصی ندارند و در دفترچه تلفن خود طبقه بندی كاملی از افراد را دارند كه می توانند به صورت پروژه ای كار كنند. شاید بی دلیل نباشد كه اغلب كارهای انجام شده در داخل روابط عمومی به مراتب كیفیت بهتری دارند و متناسب تر با برنامه های مورد نظر هستند.
واسطه ها حتی اجازه ارتباط نزدیك را از بین می برند كه انحصار ارتباط را داشته باشند و در این میان بیشتر از شخص واقعی انجام دهنده كار نفع مادی می برند.
بیشتر وارد این ماجرای عجیب و غریب شدن خود بر معما می افزاید . تنها همین بس كه وجود و پروراندن واسطه ها اگر نگوییم كیفیت فعالیت های روابط عمومی را به شدت كاهش می دهد ، باید تاكید كنیم كه "كیفیت " در خدمت اهداف روابط عمومی قرار نمی گیرد و تنها صرف هزینه سر سام آور می ماند و بس!!
