برای اینکه بتوانیم وکیل مردم در سازمان باشیم ، چند تکنیک را استفاه کرده ایم ؟  کارکنان سازمان هم در نظر بگیرید. روابط عمومی که قرار است نقش مشاور مدیر سازمان را برعهده داشته باشد ، چه باید کند؟
چند تکنیک که استفاده کرده ایم :
دیدار مستقیم مردم یا کارکنان با مدیر
جلسات گروهی تریبون آزاد و گفت و شنود
پاسخگویی تلفنی یا مکتوب به سوال ها توسط مدیر
نظرسنجی و ارایه گزارش به مدیر از خواسته های مردم و کارکنان

نمی خواهم سه نقطه بگذارم. غیر از این چند مورد به ذهنم نرسید. 
در این تکنیک ها که نام بردم  ، روابط عمومی یک واسطه است و هر کدام از اینه مزایا و معایب خاص خود را دارند .

اما چند روز پیش در گردهمایی یک روزه همکارانم از سراسر کشور ، وضعیت جالبی پیش آمد ، بدین ترتیب که حضور مسئول اداری سازمان در جمع مدیران روابط عمومی بحث جلسه را به طرح مسایل و مشکلات کارکنان سراسر کشور کشاند. به گونه ای که همان جلسه پرسش و پاسخ کارکنان - البته این بار در جمع مسئولان روابط عمومی به نمایندگی از کارکنان - شکل گرفته بود. با این مزیت که بر خلاق جلسات پرسش و پاسخ که با حضور تعداد زیادی برگزار می شود و معمولا سوالات شخصی و فضای حاکم بر جلسه مانع از طرح مسایل واقعی می شوند ، در این جلسه سوالات کاملا سازماندهی شده و بر مبنای اطلاعات کامل - حتی آگاهی از مصلحت مدیریت و محدودیت ها - مطرح می شد.
اعتماد کامل مسئولین هم به مدیران روابط عمومی وجود داشت .

یک ایده : روابط عمومی می تواند نماینده کارکنان برای جلسات پرسش و پاسخ باشد. در این صورت نقش روابط عمومی برای انعکاس مسایل و مشکلات مردم و کارکنان از حد مجری گری صرف به نقش مشاور صادق و آگاه ارتقاء پیدا می کند. گرچه نمی توان منکر تاثیر مثبت حضور مستقیم کارکنان یا مردم در جلسات پرسش و پاسخ شد ، اما برگزاری جلسات پرسش و پاسخ روابط عمومی ها با مسئولان که بحث های تخصصی را هم دنبال کند ، می توان مکمل خوبی برای سایر تکنیک ها باشد.
این روش به وِیژه در روابط عمومی هایی که واحدهای وابسته در بخش های مختلف سازمانی و یا استان ها و شهرستان ها دارند ، بیشتر مفید خواهد بود.
نظرسنجی ، فراخوان پرسش از مسئولین ، بررسی تحلیل درخواست های قبلی ، بررسی انتقادهای رسانه ای و ... همه اینها از کارشناس روابط عمومی یک منتقد حرفه ای و آگاه می سازد. کافی است استقلال حرفه ای داشته باشیم ... به نظر من ، مباحث جلسه می تواند رسانه ای نشود و مجمع منتقدان رسمی سازمان شکل بگیرد!

(فقط یک نکته می ماند ؛  نگوییم نمی شود و مسئولان قبول نمی کنند. هر چه باشد روابط عمومی کارش اقناع است. این بار مدیران ! مگر اشکالی دارد)