راستش را بخواهید فکر نمی کردم وبلاگ نویسی بتواند این اندازه زندگی ام را متحول کند. امروز که پس از مدت ها دستی به سر و روی وبلاگ می کشیدم تمام این روزها و ماهها را مرور می کردم.
وبلاگ فرصت های زیادی برای آموختن ، تجربه کردن ، توسعه کار ، مفید بودن و ... به من داد.
باید بگم که اگر از هیچ کدام این فرصت ها به خوبی استفاده نکرده باشم ، سعی کردم یکی را از دست ندهم : دوستان خوب .
دلایل زیادی برای شروع به وبلاگ نوشتن هست. اما شاید یکی - دو دلیل خوب برای ادامه دادن باشه ، که یکی همین دوستی هاست. پس : ادامه دارد...

این هم عکس یادگاری با سه نفر از همین دوستان در بعد از ظهر یک روز تابستونی و در تنها کافی شاپ - کتابفروشی فعلی در خیابان کریم خان (!) .
Posted by Ali Mazinani at 08:37 PM
Posted by: meisam on May 19, 2006 12:36 AM