یک هفته از تاسیس دانشکده ارتباطات گذشت...
دکتر معتمدنژاد در همان روز مراسم ، هدف گذاری برای تاسیس دانشگاه ارتباطات را اعلام کرد.
من استنباطم این بود که استاد دانشکده را به چندین نسل از شاگردان خود سپرده تا فعالیت دانشکده در دو سال آینده مبنای ارزیابی برای تحقق ایده بزرگ تر دانشگاه علوم ارتباطات شود.
به عنوان یک فارغ التحصیل علاقمند به دانشکده دغدغه های خودم را می نویسم...
سرمایه علمی دانشکده ارتباطات
نکته اول : دانشکده علوم ارتباطات علامه از نظر علمی در ایران پیشتاز و منحصر بفرد است.
از همین جمله بالا می خواهم به خط کشی هایی که خواسته و یا ناخواسته در چند سال گذشته بین دانشکده های فعال ارتباطات شده ، اشاره کنم. در حال حاضر گروه علمی دانشگاه آزاد ، دانشگاه تهران و دانشگاه امام صادق ، دانشکده صداو سیما ، دانشکده خبر و حتی دانشگاه علمی و کاربردی هر یک در حوزه خاص بخشی از سرمایه علمی ارتباطات هستند. تاکنون ارتباطی بین این مراکز نبوده و با از بین بردن این خط کشی ها و تعامل بیشتر که در سطوح رسمی ، هیات علمی و حتی دانشجویی نیاز است ، پویایی دانشکده قطعا بیشتر خواهد بود
نکته دوم : بسیاری از دانشجویان علاقمند هستند که مثل امروز مراسم استقبال از اساتید فعال در حوزه های خارج از دانشگاه را داشته باشند. امروز حضور مجدد دکتر خانیکی و فردا شاید حضور مستمر و بیشتر اساتیدی که انرژی خود را بیشتر در فعالیت های خارج از دانشکده صرف می کنند و در بعضی موارد شرایط حضور آنان فراهم نشده ...
روابط عمومی برای دانشکده علوم ارتباطات
گرچه معمولا کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد اما دانشکده ارتباطات هم روابط عمومی می خواهد و
انتظار به حقی است اگر همه آنچه که از جایگاه و نقش روابط عمومی در دانشکده یاد گرفته ایم در ساختار سازمانی همان دانشکده رعایت شود .
همه چیز آماده است و با انتخاب دکتر فرقانی به عنوان رییس دانشکده -که همیشه به روابط عمومی نگاه ویژه داشته اند- امیدوار تر می شویم.امیدوار به اینکه روابط عمومی دانشکده از هم اکنون با تعریف جایگاه و برنامه ها ، نقش موثر را در تثبیت هویت جدید دانشکده ارتباطات و گسترش فعالیت ها ایفا کند و همرنگ روابط عمومی های دانشگاه نشود که از کارکرد اصلی خود به دور هستند.
کاش امکانش بود به عنوان یک کار عملی برنامه روابط عمومی دانشکده را در وبلاگ ها بنویسیم.
اهداف ، مخاطبین ، ابزارها و ... همه چیز مشخص است و یک کار برنامه ای را لازم دارد که هویت مستقل دانشکده ارتباطات تبیین شود و دانشجویان روابط عمومی حداقل در دانشکده یک الگوی کاری را ببینید.
سرمایه رسانه ای این روابط عمومی در نوع خود بی سابقه است و دانش آموختگان دانشکده در رسانه ها
پشتیبان برنامه های روابط عمومی هستند .
هویت بخشی به دانشکده مستقل و استفاده از نیروی بالقوه فارغ التحصیلان دانشکده و مشارکت آنان دو هدف عمده این روابط عمومی می تواند باشد.
نکته ای که خیلی ذهنم را مشغول کرده این است که باید بین آموزش روابط عمومی و مدیریت روابط عمومی دانشکده تفکیک قائل شد و مدیر این روابط عمومی جسارت فعالیت مستقل را داشته باشد.
دانشکده علوم ارتباطات در فضای سایبر
تعریف دانشکده مستقل ارتباطات بدون توجه به فضای سایبر با شرایط جدید غیر ممکن است.
امکانات سخت افزاری و شبکه ای دانشکده زیرساخت این توجه است. این نوشته را بخوانید:" تنها دانشکده ارتباطات ایران فقط 9 رایانه کج و کوله متصل به اینترنت دارد ". من هم نمی دانم چرا تا بحال پروژه ای برای تقویت ساختار شبکه ای دانشکده از طریق تکفا انجام نشده ؟! ولی الان فرصت مناسبی است.
ورود مباحث ارتباطات دیجیتال به دروس رشته های مختلف نکته دوم است. هم اکنون از سایبرژورنالیسم و روابط عمومی الکترونیک هیچ نشانه ای یافت نمی شود و مراکز علمی دیگر به مراتب پیشرو تر از دانشکده هستند.
Posted by Ali Mazinani at 06:38 PM
