با سلام

راستش رو بخواهید ،‌ امروز از لطف دوستان و همچنین لطف و عنایت استاد شكرخواه در مورد این وبلاگ كلی ذوق زده شدم. گرچه می دونم كه نوشته های ساده و تجربه های عادی از فعالیت های روابط عمومی كه مخاطب خاص خودش رو داره وبلاگی پر اقبال رو نوید نمی ده ، با اینحال سعی خواهم كرد كه به سادگی و كاربردی بودن مطالب در حد ارایه تجربیات پایبند بمونم و به عنوان یك عضو كوچك خانواده روابط عمومی از سایر همكاران و فعالان روابط عمومی دعوت كنم از ظرفیت بالای وبلاگ ها برای تبادل افكار و تجربیات به خوبی استفاده كنیم و در كنار وبلاگ های خوبی كه وجود دارند... وبلاگ های جدید از فعالیت های روابط عمومی رو شاهد باشیم.
شاید بد نباشه چیزی رو بگم كه مدت ها بود
در مدت زمان تحصیل در رشته روابط عمومی ، همیشه آرزو داشتم كه منابع در دسترسی داشته باشم از تجربیات كاری در روابط عمومی . و حال فرصتی دست داده كه به عنوان یك كارورز روابط عمومی اندك تجربه های خودم رو در معرض نقد قرار بدم و مطمئنم كه این داشته ها ارزش جز آرشیو تجربه های شخصی برای خودم نداره ...ولی می خوام كه تاكیدی باشه بر نیاز امروز روابط عمومی ها به مسایل كاربردی و تجربی و تطبیق نظریه های مختلف با شرایط كاری واقعی .
امیدوارم بتونم آهسته و پیوسته این راه رو برم و یقینا در این راه محتاج راهنمایی اساتید بزرگوارم و دوستان خوب فعال در وبلاگ های روابط عمومی بویژه جناب امامی (روابط عمومی ) كه راهنمایی های زیادی برای شروع به كار وبلاگ داشتند ، هستم.

وظیفه خودم دونستم به این شكل از توجه و لطف دوستان تشكر كنم و از این پس در وبلاگ تنها به ارایه مطالب می پردازم و بیشتر از هر چیز مایلم مطالب نوشته شده با ارایه نقد و تجربه های بهتر تكمیل و كاربردی تر در اختیار بازدید كنند گان قرار بگیره.