بدون شك مشاركت و همدلی كاركنان در دستیابی به اهداف سازمانی  اهمیت ویژه ای دارد و بخش مهمی از نقش روابط عمومی  تلاش برای  افزایش همدلی سازمانی كاركنان است و برنامه های‌ریزی ارتباطی خاص ارتباطات درون سازمانی كار تخصصی روابط عمومی است . محدود بودن مولفه های تاثیرگذار به سازمان ،  سهولت كار روابط عمومی در این حوزه كاری است و در مقابل مسایل ناشی از نداشتن جایگاه  واقعی سازمانی مدیریت ارتباطات درون سازمانی را مشكل می كند.

 این وظیفه روابط عمومی از آنجا شكل می گیرد كه كارمندان سازمان باید در هر رده شغلی و رسته شغلی ، باید‌ به نقش سازمانی خود كه همسو با  اهداف مشخص سازمانی است ،‌ آشنا باشند. 

آشنایی كارمندان با دستاوردهای ملموس سازمان و تبیین نقش واحدهای سازمانی وظیفه اصلی روابط عمومی در این مساله است .

اگر كارمندی در پاسخ این سوال كه  در سازمان چه می كنید ؟ تنها همان پست سازمانی و واحد كاری خود را بگوید و هر چه بیشتر بپرسید ، ذهنش هم به  تعریف ساده نقش خود در كلیت اهداف سازمانی نرسد ، مطمئنا نیاز به برنامه ارتباطی دارید .

علاوه بر كارشناسان و مدیران تخصصی سازمان ، بدنه اجرایی و پشتیبانی سازمان مثل  حسابدار ، حروفچین ،‌ مسئول دبیرخانه ، نگهبان سازمان و … هم باید توجیه شده باشند كه كار و تلاش آنها در راستای هدف بزرگتری است .

چند راهكار روابط عمومی در همین زمینه:

·          هدفمند كردن مطالب و اخبار خبرنامه  داخلی كاركنان در یادآوری به نقش واحدهای مختلف سازمان در یك دستاورد

·          اجرای تورهای ویژه كاركنان برای مشاهده نتایج كار سازمان

·          تبیین نقش سازمان در حوزه كاری با استفاده از مقایسه های آماری ساده و قابل درك

·          اطلاع رسانی از موفقیت ها و ناكامی های سازمان به بدنه كارمندی

·          ارتقاء شخصیت كارمندان سازمان در اخبار مربوط به موفقیت های سازمان ( كه معمولا چنین نیست و تمامی موفقیت ها از زبان مدیران و به كام مدیران است !)

·          و ...

این یك واقعیت سازمان های ما – حتی در بخش خصوصی – است كه كاركنان نقش سازمانی خود را نمی دانند و احساس تعلق خاطر نسبت به موفقیت ها و ناكامی های سازمان ندارند و متاسفانه  من شخصا تاكنون برنامه خاصی از یك روابط عمومی را ندیده ام كه بخواهد كاركنان را به عنوان مخاطب خود اقناع كند. اگر نمونه ای دیدید ما را هم خبر كنید ...

اگر این رسانه زدگی روابط عمومی ها كمی متعادل شود ، عنوان این مطلب معنای بیشتری پیدا می كند و از كارشناس روابط عمومی به روزنامه نگار سازمانی یاد نمی شود !